Uzasadnienie
R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą skarżącemu umorzenia należności w wysokości [...] podlegających zwrotowi z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz osób uprawnionych w okresie świadczeniowym[...].
We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPF skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Uzasadniając wniosek podał, że z powodu bardzo trudnej sytuacji materialnej nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawca oświadczył, że mieszka z synem w mieszkaniu, a jego dochód wynosi [...], natomiast ponoszone konieczne wydatki na utrzymanie mieszkania, alimenty na rzecz córki, spłatę zaległego zadłużenia, leki itp. wynoszą [...]. Syn wnioskodawcy nie uzyskuje żadnych dochodów.
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).
Oceniając złożony wniosek należy stwierdzić, że sytuacja majątkowa skarżącego uzasadnia ustanowienie pełnomocnika z urzędu, bowiem z wniosku, zaskarżonej decyzji oraz akt administracyjnych wynika, że skarżący nie jest w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika z własnych środków finansowych.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek należało uwzględnić.