Uzasadnienie
B.T. i M.K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty adiacenckiej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia [...]., skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie [...] zł oraz pouczeni, że niewykonanie zobowiązania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Ponadto, skarżący zostali pouczeni, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek z nich zwalnia pozostałe osoby z tego obowiązku.
Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, została doręczona skarżącym w dniu 7 grudnia 2011r. (k. 26 i k. 28 akt sądowych).
W dniu [...]r. wpłynęło do Sądu pismo B.T., iż cofa on skargę, ponieważ doszedł do porozumienia z organem pierwszej instancji i uiścił opłatę adiacencką w dniu [...]r.
Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynika, że w dokumentach sądowych opłat nie ustalono wpłaty do przedmiotowej sprawy (vide: notatka urzędowa z dnia 13 stycznia 2012r., k. [...] akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm.) zwanej w dalszej części - "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania.
Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a.
Pismo stanowiące wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący B.T. i M.D. odebrali w dniu [...] r., zatem siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania Sądu upłynął im dnia 14 grudnia 2011 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy, jednakże skarżący w zakreślonym terminie należnego wpisu sądowego nie uiścili.
Odnosząc się natomiast do wniosku B.T. wskazać należy, że zgodnie z art. 60 P.p.s.a., skarżący może skutecznie cofnąć skargę i oświadczenie to jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Należy przy tym podkreślić, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
Cofnięcie skargi złożone przez B.T. uznać należy za niedopuszczalne, wystąpiła bowiem negatywna przesłanka, uniemożliwiająca nadanie biegu przedmiotowej skardze, z uwagi na nie uiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego, należnego od wniesionej skargi. Cofnięcie skargi nie eliminuje skutków niewykonania zarządzenia sądu (vide postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 czerwca 2010r., sygn. akt II SAB/Wa 103/10, opubl. w Lex nr 668262).
Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.