Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 listopada 2014 r. R.S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata K.T., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.
W dniu 23 kwietnia 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik oświadczył, że skarżący cofa skargę. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o umorzenie postępowania w sprawie oraz o zwrot poniesionych przez skarżącego kosztów, w tym opłaty od skargi w kwocie 200 zł oraz kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie, wobec cofnięcia skargi, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Ustosunkowując się do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych, wyjaśnić należy, że przy umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia skargi, niezależnie od przyczyny, która legła u podstaw takiej decyzji strony skarżącej, przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują zwrotu kosztów postępowania, a jedynie zwrot wpisu od pisma cofniętego, co wynika wprost z ww. art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.