Uzasadnienie
Kierownik [...] Ośrodka Pomocy Społecznej [...] decyzją z dnia [...]. nr [...] na podstawie art. 7 pkt 4, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 9, art. 39 ust. 1, 2, art. 106 ust. 1, 3, 4, art. 107, art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz U. z 2004 r., Nr 64, poz. 593 ze zm.) przyznał J. Cz. zasiłek celowy w wysokości [...] zł na pokrycie zaległości za zużycie gazu.
Organ, jak wskazał w uzasadnieniu, uwzględnił w sprawie trudną sytuację materialno-bytową strony, stwierdzoną w wywiadzie rodzinnym, jak również możliwości finansowe ośrodka pomocy.
J. Cz. w jednym piśmie z dnia [...]r., złożył odwołanie od kilku decyzji wydanych w przedmiocie udzielenia Jemu pomocy społecznej, w tym również od ww. decyzji. Odwołujący się podniósł między innymi, że wywiad środowiskowy zawiera błędne informacje odnośnie Jego sytuacji i "przyczyn znalezienia się w ubóstwie" oraz, że ustalenia organu I instancji podane w uzasadnieniu decyzji są niezgodne ze stanem faktycznym, a także wyraził niezadowolenie z działalności Ośrodka Pomocy Społecznej [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...], po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 2 ust. 1, art. 39 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej wydało w dniu [...] r. decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji.
Organ, mając na względzie sytuację odwołującego się, który prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie pracuje zawodowo, zarejestrowany jest jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, nie posiada dochodu - stwierdził, że strona spełnia przesłanki do uzyskania pomocy finansowej przyznanej decyzją organu I instancji.
J. Cz. zaskarżył powyższą decyzję do Sądu i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.
W uzasadnieniu skargi powołał się na argumenty zawarte w odwołaniu oraz podniósł, że organ II instancji nie ustosunkował się, w zaskarżonej decyzji, do treści odwołania i podnoszonych tam zarzutów.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko wcześniej już przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym pełnomocnika skarżącego z dnia [...] r. radca prawny F. P. oświadczyła, że skarżący nie zgadza się z uzasadnieniem obu decyzji w zakresie wskazywanych tam przyczyn powstania ubóstwa J. C. Mianowicie prawdziwą przyczyną ubóstwa skarżącego, jest brak możliwości podjęcia pracy z uwagi na fakt sprawowania stałej całodobowej opieki, przez okres [...] lat, nad obłożnie chorą osobą z rodziny skarżącego, nie zaś brak pracy - jak opisane jest w wywiadzie środowiskowym - z powodu wysokiego bezrobocia w regionie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a wniesiona skarga nie jest zasadna.
Zasady i tryb przyznawania świadczeń z pomocy społecznej określa ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz U. z 2004 r., Nr 64, poz. 593 ze zm.).
Pomoc społeczna w postaci zasiłku celowego (art. 39 ww. ustawy) udzielana jest w ramach uznania administracyjnego i uzależniona jest od sytuacji materialnej osoby, która wnosi o taką pomoc i od możliwości finansowych organu pomocy społecznej.
W rozpatrywanej sprawie organ prawidłowo ustalił istnienie przesłanek do udzielenia pomocy społecznej skarżącemu takich jak bezrobocie i brak dochodu.
Organ II instancji uznał, że skarżący, który prowadzi samodzielnie gospodarstwo, z powodu bezrobocia (art. 7 pkt 4 ww. ustawy), ciężkiej sytuacji ekonomicznej, braku dochodu jest osobą uprawnioną do uzyskania świadczenia z pomocy społecznej.
Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja jak i decyzją ją poprzedzająca są rozstrzygnięciami korzystnymi dla strony, bowiem w całości uwzględniły żądanie skarżącego w zakresie pokrycia zaległości w opłacie za zużycie gazu.
Ustosunkowując się do twierdzeń skarżącego (w skardze) i następnie pełnomocnika w kolejnym piśmie procesowym wyjaśnić trzeba, że dla oceny zasadności przyznania pomocy społecznej, jak również dla rozmiaru przyznanego zasiłku celowego czy innego świadczenia z pomocy nie mają znaczenia przyczyny z powodu których wnioskujący stał się bezrobotnym, lecz istotny jest fakt, że skarżący spełnia ustawowe kryteria uprawniające do korzystania z pomocy społecznej.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - P.p.s.a.) skargę oddalił.
W myśl art. 250 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wniosek jest zasadny, bowiem koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości.
Jednakże Sąd nie uwzględnił kosztów z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, bowiem zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 16 listopada 2006r. (DzU. z 2006 r. Nr 225, poz. 1635) nie podlega opłacie skarbowej pełnomocnictwo złożone w sprawie świadczeń socjalnych oraz w sprawach załatwianych na podstawie przepisów o pomocy społecznej i przepisów o zatrudnieniu socjalnym.