Uzasadnienie
W dniu 12 czerwca 2014 r. do Rady Miasta Szczecinek wpłynęła skarga Z. D. na działanie Komendanta Straży Miejskiej. Skarżący wskazał na niewłaściwe wypełnianie obowiązków przez służbę patrolową Straży Miejskiej na cmentarzu komunalnym w dniu 10 czerwca 2014 r.
W dniu 6 sierpnia 2014 r. do Rady Miasta wpłynęła skarga Z. D. "na zaniedbania i naruszenie praworządności" przez Burmistrza Miasta.
Uchwałami z dnia [...] r. nr [...] oraz nr [...] Rada Miasta, na podstawie art. 229 pkt 3 kpa, uznała ww. skargi za bezzasadne.
W dniu 6 października 2014 r. do Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło pismo Z. D. kwestionujące zgodność z prawem ww. uchwał Rady Miasta. Z. D.i wniósł o uchylenie lub stwierdzenie nieważności ww. uchwał wskazując, że zgodnie z art. 238 § 1 kpa zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne.
Wojewoda, pismem z dnia 29 października 2014 r. nr [...], poinformował skarżącego, że przedmiotowe uchwały były przedmiotem postepowania nadzorczego, w wyniku którego nie znaleziono podstaw do stwierdzenia ich nieważności.
Pismem z dnia 3 grudnia 2014 r. Z. D. złożył skargę na ww. pismo Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Skarżący zarzucił kwestionowanemu pismu (które określa jako "decyzję") sprzeczność z prawem poprzez brak zawiadomienia go zgodnie z art. 238 § 1 kpa o sposobie załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę, pismem z dnia 29 grudnia 2014 r., organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjn zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis § 2 tego unormowania, stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto zgodnie z § 3 cytowanego wyżej przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają także spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.
Złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy pisma Wojewody z dnia 29 października 2014 r. informującego skarżącego, że kwestionowane przez niego uchwały z dnia [...] r., podjęte na podstawie art. 229 k.p.a. a zatem stanowiące załatwienie skarg wniesionych uprzednio przez Z. D. do Rady Miejskiej, były przedmiotem postepowania nadzorczego, w wyniku którego nie znaleziono podstaw do stwierdzenia ich nieważności.
Stosownie do treści art. 227 k.p.a., zamieszczonego w dziale VIII k.p.a. (pt.: "Skargi i wnioski") przedmiotem skargi w nim przewidzianej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, powyższy tryb "ogólnoskargowy" jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, a mianowicie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia odpowiedzi. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, LEX nr 1110181).
Uchwała podjęta przez radę gminy w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami działu VIII k.p.a. nie może być również kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gdyż nie stanowi ona rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu (por. W. Kisiel [w:] Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz pod red. P. Chmielnickiego, Warszawa 2010, uw. 2.8. do art. 101).
Mając na uwadze przywołane wyżej poglądy, które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, uznać należy, że ani uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] r., ani pismo Wojewody z dnia [...] r. informujące o braku podstaw do stwierdzenia nieważności ww. uchwał nie podlegają kontroli sądu administracyjnego.
W konsekwencji, skarga Z. D. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.