Uzasadnienie
Z.K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wynagrodzenia za dozór pojazdów. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze ustawowy obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, referendarz sądowy wezwaniem z dnia 19 grudnia 2016 r. zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu, załączonym do wezwania, w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Odpis wezwania został doręczony wnioskodawcy w dniu [...] r., zatem 7- dniowy termin do wykonania zobowiązania upływał w dniu 30 grudnia 2016 r.
W zakreślonym terminie, ani do dnia dzisiejszego skarżący zobowiązania referendarza sądowego nie wykonał i nie przesłał formularza PPF.
Stosownie do art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W rozpatrywanej sprawie Z. K. nie uzupełnił braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie złożył go na urzędowym formularzu.
Z powyższych względów, na mocy art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania.