Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją wydaną w trybie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) w zw. z art. 8 i art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. w grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...], wydaną na podstawie art. 33 § 1 i § 2 pkt 1, § 4 pkt 1 oraz art. 207 § 1 ustawy z dnia Ordynacja podatkowa, w związku z art. 8 i art. 91 ustawy o grach hazardowych orzekającą o zabezpieczeniu na majątku T. zobowiązania wynikającego z kary pieniężnej z tytułu urządzania bez zezwolenia gier hazardowych (zakładów wzajemnych), w okresie od dnia 29 marca 2012 r. do dnia 9 sierpnia 2012 r., w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] i określił przybliżoną wysokość kary pieniężnej na kwotę [...] zł.
Powyższą decyzję T. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając jej naruszenie art. 33, art. 121, art. 122 w zw. z art. 187, art. 127, art. 191, a także art. 210 ustawy Ordynacja podatkowa oraz art. 89 ust. 1 oraz art. 90 ustawy o grach hazardowych.
Zdaniem skarżącej nie zachodziły podstawy do wydania zaskarżonej decyzji, dlatego skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzję I instancji.
Pismem z dnia 7 maja 2014 r. Dyrektor Izby Celnej poinformował Sąd, iż decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 207 § 1 i 2 oraz art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) uchylił w całości zaskarżoną do WSA decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego oraz stwierdził, że wydanie tej decyzji nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa lub bez podstawy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 dalej: p.p.s.a.) organ, którego działanie zaskarżono skargą do sądu, w zakresie swej właściwości uwzględnić tę skargę w całości, do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę organ stwierdza jednocześnie czy jego działanie miało miejsce bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
Jak wynika z treści pisma Dyrektora Izby Celnej z dnia 7 maja 2013 r. wraz z załączoną do niego decyzją tego organu z dnia 7 maja 2013 r. – organ w całości uwzględnił żądanie skargi, a także stwierdził, iż jego działanie, polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji, nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa ani też bez podstawy prawnej.
Stwierdzenie to nie budzi zastrzeżeń Sądu.
Nie oponuje również w tym zakresie skarżący.
W tym stanie rzeczy uznać należało, iż postępowania sądowe wszczęte wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe, skoro zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego.
Z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. postępowanie sądowe umorzył.
Jednocześnie na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.