Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] r., nr[...], wydaną na podstawie art. 33 § 1 i § 2 pkt 1, § 4 pkt 1 oraz art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), w związku z art. 8 i art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) orzekł o zabezpieczeniu na majątku T. zobowiązania wynikającego z kary pieniężnej z tytułu urządzania bez zezwolenia gier hazardowych (zakładów wzajemnych), w okresie od dnia 29 marca 2012 r. do dnia 10 sierpnia 2012 r., w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych, znajdującym się w S. i określił przybliżoną wysokość kary pieniężnej na kwotę [...]
W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] r., nr[...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 33 § 1 i § 2 pkt 1, § 4 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 8 i art. 91 ustawy o grach hazardowych, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego
Spółka Akcyjna T. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając jej naruszenie art. 33, art. 121, art. 122 w zw. z art. 187, oraz art.127, art. 191, a także 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, jak również art. 89 ust. 1 oraz art. 90 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko w sprawie.
W dniu 14 maja 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe Dyrektora Izby Celnej, informujące o wydaniu przez ten organ w dniu 8 maja 2014 r., na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), decyzji nr [...], uchylającej w pkt I w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję ja poprzedzającą, a w pkt II stwierdzająca, że działanie polegające na wydaniu ww. decyzji nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.
Do pisma załączono odpis decyzji z dnia 8 maja 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2).
Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa (art. 54 § 3 P.p.s.a.).
Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. uwzględnił w całości skargę T. – na decyzję z dnia 10 września 2013 r., w przedmiocie zabezpieczenia na majątku T. zobowiązania wynikającego z kary pieniężnej z tytułu urządzania bez zezwolenia gier hazardowych (zakładów wzajemnych), w okresie od dnia 29 marca 2012 r. do dnia 10 sierpnia 2012 r., w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych, znajdującym się w S. oraz określenia przybliżonej wysokość kary pieniężnej na kwotę [...] zł - i w dniu 8 maja 2014 r. wydał zgodnie z wnioskiem skargi decyzję uchylającą zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą.
W takiej sytuacji, postępowanie przed sądem administracyjnym należy umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., ponieważ na skutek uchylenia w trybie autokontroli organu zaskarżonej decyzji postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji.