Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] r., nr [...], wydaną na podstawieart.33 § 1 i § 2 pkt 1, § 4 pkt 1 oraz art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), w związku z art. 8 i art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) orzekł o zabezpieczeniu na majątku Spółka A.. w [...] zobowiązania wynikającego z kary pieniężnej z tytułu urządzania bez zezwolenia gier hazardowych (zakładów wzajemnych), w okresie od dnia [..] r., w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych, znajdującym się w [...] przy ul. [...] i określił przybliżoną wysokość kary pieniężnej na kwotę [...] zł.
W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] r., nr[..], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 33 § 1 i § 2 pkt 1, § 4 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 8 i art. 91 ustawy o grach hazardowych, utrzymał w mocy wskazaną wyżej decyzję Naczelnika Urzędu Celnego.
Spółka A. w [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając jej naruszenie art. 33, art. 121, art. 122 w zw. z art. 187, oraz art.127, art. 191, a także 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, jak również art. 89 ust. 1 oraz art. 90 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko w sprawie.
W dniu [...] r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe Dyrektora Izby Celnej, informujące o wydaniu przez ten organ w dniu [..] r., na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, decyzji nr [...], uchylającej w pkt I w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...] r. oraz decyzję ją poprzedzającą, a w pkt II stwierdzającą, że działanie polegając na wydaniu ww. decyzji nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. W wyżej wymienionym piśmie Dyrektor Izby Celnej zauważył, iż biorąc pod uwagę, że do dnia wydania ww. decyzji, rozprawa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (która została wyznaczona na dzień 22 maja 2014 r.) nie odbyła się, wydał rozstrzygnięcie w całości uwzględniające skargę Spółki A. Do pisma załączono odpis decyzji z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. uwzględnił w całości skargę Spółki.A. w [...] – na decyzję z dnia [...] r., w przedmiocie zabezpieczenia na majątku Spółki A. w [...] zobowiązania wynikającego z kary pieniężnej z tytułu urządzania bez zezwolenia gier hazardowych (zakładów wzajemnych), w okresie od dnia [...] r., w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych, znajdującym się w [...] przy ul. [...] oraz określenia przybliżonej wysokość kary pieniężnej na kwotę [..] zł - i w dniu [...] r. wydał zgodnie z wnioskiem skargi decyzję uchylającą zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą.
W takiej sytuacji, postępowanie przed sądem administracyjnym należy umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., ponieważ na skutek uchylenia w trybie autokontroli organu zaskarżonej decyzji postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
W kwestii zasądzenia kosztów postępowania, Sąd miał na względzie, iż stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.). Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przed adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe, niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 3 P.p.s.a.).
Sąd uznał, że na koszty postępowania sądowego, złożyły się w przedmiotowej sprawie uiszczony przez stronę skarżącą wpis od skargi w kwocie 200 zł, kwota 240 zł z tytułu zastępstwa procesowego, ustalona na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu w wysokości 17 zł.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt I postanowienia. O kosztach Sąd orzekł, jak w pkt II postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.