Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. B. J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na Radę Miejską w S.. Z treści tego pisma, w części nieczytelnego, wynika, że skarżący domaga się od Rady Miejskiej w S. zmiany studium miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta S. dotyczącego działek [...] oraz wskazuje na uchwały, bez ich identyfikacji, które - jego zdaniem - są niezgodne z "ich" interesem prawnym. Skarżący żąda uchylenia aktów prawnych, studium, planów miejscowych z 1996 r. i 2003 r., wnosi też o "zasądzenie zabudowy mieszkaniowej" i o "zasądzenie stanu poprzedniego". Do skargi natomiast dołączył kopię decyzji z dnia [...] r. ustalającej dla niego warunki zabudowy dla ww. działek z obrębu miasta S. oraz kopie innych pism nazwanych skargą (skarga bez daty "o uchylenie ww. uchwał", skarga z dnia [...] r.).
W odpowiedzi na skargę organ poinformował Sąd, że skarżący jest osobą częściowo ubezwłasnowolnioną i ma przyznanego kuratora A. W.. Ponadto organ wskazał, że nie może w sposób jednoznaczny stwierdzić przedmiotu oraz żądań skarżącego, który przywołuje okoliczności, które albo nie miały miejsca, albo są wprost nieprawdziwe. Organ sugeruje na podstawie dotychczasowej obszernej korespondencji ze skarżącym, że przedmiotem zaskarżenia mogą być uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia 14 listopada 1996 r. nr XX/142/96 w przedmiocie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta S. lub uchwały z dnia 30 kwietnia 2003 r. nr IX/53/2003 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednakże ze względu na nieczytelne sformułowania wniosków skarżącego organowi trudno jest ustosunkować się merytorycznie w tej sprawie.
W tej sytuacji na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] r. Sąd doręczył kuratorowi skarżącego A. W. odpis skargi z dnia [...] r. wraz z załącznikami oraz odpowiedź na skargę podpisana przez pełnomocnika organu r.pr. M. J. z dnia [...] r. i zobowiązał kuratora do złożenia oświadczenia, czy podtrzymuje ww. skargę, w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skargę podtrzymuje. Jednocześnie w razie podtrzymania skargi Sąd wezwał kuratora do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), poprzez wskazanie:
- - organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa lub którego bezczynności skarga dotyczy
- - numeru i daty zaskarżonego aktu, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, innego aktu lub zaskarżonej czynności z zakresu administracji publicznej,
- - określenia przedmiotu zaskarżenia,
- - naruszenie prawa bądź interesu prawnego,
- - nadesłanie czytelnych odpisów ww. skarg.
Powyższe zobowiązanie wraz z dokumentami zostało odebrane przez kuratora w dniu [...] r. Kurator nie udzieliła żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem pomimo wezwania skarżący reprezentowany przez kuratora nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Zgodnie art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej jako "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;
- 4) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
W sytuacji zaś, gdy w samej treści skargi istniała rozbieżność co do tego jaki akt organu zostaje zaskarżony i który organ go wydał - tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie - Sąd na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., był zobligowany wezwać stronę o uzupełnienie dostrzeżonego braku lub wyjaśnienie powstałej rozbieżności.
Należy przypomnieć, że w myśl art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może podejmować czynności procesowe tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przepis ten dotyczy nie tylko osób niemających w ogóle zdolności do czynności prawnych, lecz odnosi się także do sytuacji, gdy chodzi o sprawy wynikające z czynności, których określona osoba nie może dokonać samodzielnie. Przepis ten odnosi się więc i do częściowo ubezwłasnowolnionego w sprawach wynikających z czynności, których on samodzielnie nie może dokonać. W sprawie niniejszej, w ocenie Sądu, skarżący nie mógł działać sam, jedynie przez swego przedstawiciela ustawowego, albowiem postępowanie sądowoadministracyjne nie jest postępowaniem w sprawie wynikającej z czynności prawnych których osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych może dokonywać samodzielnie.
Dlatego też Sąd zobowiązał kuratora skarżącego do uzupełnienia wymienionych w zarządzeniu z dnia [...] r. braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Wezwanie Sądu pozostało bez odpowiedzi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.