Uzasadnienie
Dnia [...] r. M. Ś. i R. Ś. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty C. z dnia [...] r. nr [...] wydaną w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości stanowiących działki oznaczone nr [...] oraz nr [...], obręb [...], stanowiących własność M. i R. Ś., poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przez część przedmiotowych nieruchomości napowietrznej linii elektroenergetycznej 110kV relacji [...], w tym na działce nr [...] powieszenie napowietrznych przewodów linii o długości 130 m oraz na działce nr [...] powieszenie napowietrznych przewodów linii o długości 50 m, a także na funkcjonowanie linii po wybudowaniu na części nieruchomości w pasie technologicznym o szerokości 2x4,2 m i powierzchni odpowiednio dla działek [...] m2 i [...] m2.
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji.
W piśmie z dnia [...] r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania w całości:
- - decyzji organu I instancji, tj. Starosty C. z dnia [...] r. nr [...],
- - decyzji Starosty C. z dnia [...] r. nr [...] polegającej na zezwoleniu inwestorowi na niezwłoczne zajęcie nieruchomości o nr [...] oraz [...] położonych w obrębie [...] w celu udzielenia zezwolenia na założenia i przeprowadzenia przez te nieruchomości napowietrznej linii elektroenergetycznej 110kV relacji [...], a także na funkcjonowanie linii po wybudowaniu
- - decyzji Wojewody z dnia [...] r. nr [....] utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powołanego przepisu wynika, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być zarówno zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy". W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, że o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową – identyczność podmiotu będącego adresatem praw i obowiązków i przedmiotową – identyczność praw i obowiązków opartych na danej podstawie faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, postanowienie NSA w Warszawie z dnia 16 września 2014 r. sygn. akt II OZ 930/14, lex nr 1530886).
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż w niniejszym postępowaniu w granicach rozpatrywanej sprawy, pozostaje zaskarżona decyzja Wojewody z dnia [...] r. jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty C. z dnia [...] r., gdyż akty te są tożsame pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Jednakże w dniu [...]r. organ II instancji wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Powyższe postanowienie odnosi skutek nie tyko do zaskarżonego rozstrzygnięcia, ale także do utrzymanego przez nie w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji. Innymi słowy rzecz ujmując, wobec wstrzymania wykonania decyzji Wojewody z dnia [...] r., nie podlega również wykonaniu decyzja organu I z dnia [...] r. Stąd wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty C. z dnia [...] r. jako bezprzedmiotowy nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu.
Z kolei decyzje organu I i II instancji (tj. Starosty C. z dnia [...] r. nr [...] oraz Wojewody z dnia [...] r. nr [...]) wydane w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości nie mieszczą się w zakresie wyznaczonym przez art. 61 § 3 cyt. ustawy z uwagi na to, że nie stanowią aktów wcześniej wydanych w granicach tej samej sprawy.
Podkreślenia wymaga, że rozstrzygnięcie sprawy ograniczenia sposobu zagospodarowania nieruchomości, dokonano w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, natomiast zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości - w oparciu o art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Niewątpliwie decyzja zezwalająca na niezwłoczne zajęcie nieruchomości jest aktem następczym w stosunku do decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, co wskazuje na to, że decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a u.g.n. jest ściśle związaną z decyzją z art. 124 ust. 1 ustawy. W przedmiotowej sprawie decyzja organu I instancji z dnia [...] r. zezwalająca na niezwłoczne zajęcie nieruchomości skarżącej, została wydana niemal miesiąc po podjęciu decyzji w sprawie ograniczenia sposobu użytkowania nieruchomości. Podobna sytuacja zachodzi w przypadku decyzji organów odwoławczych, albowiem podjęto je w odstępie kilkunastu dni.
W związku z tym nie sposób uznać, aby sprawa zezwolenia została wcześniej rozstrzygnięta. Skoro nie można wstrzymać wykonania decyzji, która nie funkcjonowała w obrocie prawnym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, zatem brak jest podstaw do objęcia ochroną tymczasową z art. 61 § 3 P.p.s.a. decyzji Wojewody z dnia [...] r. oraz utrzymanej przez nią w mocy decyzji Starosty C. z dnia [...] r.
Nadmienić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości mogłyby być merytorycznie rozpatrzony w odrębnym postępowaniu mającym za przedmiot decyzję Wojewody z dnia [...] r.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.