Uzasadnienie
B. J. L. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na uchwałę Rady Miejskiej w Sławnie Nr IX/53/2003 z dnia 30 kwietnia 2003 r., w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Sławna dla działek położonych pomiędzy ul. [...] i rz. [...] o numerach: [...] oraz fragmentów działek nr [...] w obrębie [...].
W odpowiedzi na skargę Burmistrz S. wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że skarżący jest osobą ubezwłasnowolnioną częściowo, a jego kuratorem jest A. W. W odpowiedzi na wezwanie sądowe, A. W. podtrzymała ww. skargę.
Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2015 r., Sąd zobowiązał przedstawiciela skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie do akt sprawy dowodu wniesienia/nadania pisemnego wezwania Rady Miejskiej w S. do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Zobowiązanie zostało doręczone kuratorowi w dniu 28 grudnia 2015 r. (dowód, k. 29 akt sądowych).
W odpowiedzi skarżący działając samodzielnie w piśmie z dnia 30 grudnia 2015 r. uzupełnił uzasadnienie skargi, jednakże nie dołączył do tego pisma żądanego dowodu wniesienia/nadania pisemnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa w związku z zaskarżoną uchwałą.
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r., Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, z uwagi na oczywistą bezzasadność wniesionej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Skarga J. B. L. została wniesiona na akt prawa miejscowego, jakim jest uchwała Rady Miejskiej w Sławnie Nr IX/53/2003 z dnia 30 kwietnia 2003 r. wydana w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kognicją sądów administracyjnych, objęte są akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
Zgodnie z regulacją z art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Powołany przepis koresponduje z art. 52 § 1, zgodnie z którym skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. Instytucja wezwania, o której mowa w powołanym przepisie, jest bowiem odpowiednikiem środka odwoławczego, wynikającego z art. 52 § 4 P.p.s.a.
Jak wynika z art. 57 § 1 pkt 4 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać, w przypadkach określonych w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Brak skargi, w powołanym zakresie, podlega uzupełnieniu na wezwanie sądowe w terminie 7 dni (art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a.). Natomiast nieuzupełnienie tego braku skargi w wyznaczonym terminie, skutkować będzie jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Sąd zobowiązał przedstawiciela skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie do akt sprawy dowodu wniesienia/nadania pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Zobowiązanie zostało doręczone kuratorowi w dniu 28 grudnia 2015 r.
W odpowiedzi, skarżący działając samodzielnie, w piśmie z dnia 30 grudnia 2015 r. uzupełnił uzasadnienie skargi, jednakże nie dołączył do pisma dowodu wskazującego, że wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą. Dołączone do pisma załączniki nie stanowią ww. dowodu. Brak wykazania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego i w konsekwencji czyni niniejszą skargę niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 57 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o odrzuceniu skargi.