Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2013 roku, poz. 267 ze zmianami) dalej: K.p.a. oraz art. 1 i art. 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz.U z 2001 r. nr 79, poz. 856 ze zm.), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez M. N. (reprezentowanego przez radcę prawnego A. O.), odwołania od decyzji Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w K. z dnia [...] r. nr [...], w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł. za zajęcie pasów drogowych ulic: [...] w K. bez zezwolenia zarządcy tych dróg.
W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia SKO stwierdziło, iż wskazana na wstępie decyzja została doręczona stronie w dniu 28 lipca 2015 r. Wynika to z dokumentu zwrotnego potwierdzenia doręczenia przesyłki, znajdującego się w aktach sprawy, na którym podpisem opatrzonym datą strona potwierdziła doręczenie jej przesyłki zawierającej tę decyzję.
W decyzji zawarte jest pouczenie o przysługującym od niej odwołaniu, które należało złożyć w terminie 14 dni od dnia doręczenia (art. 129 § 2 K.p.a.).
Odwołanie zostało wniesione przez pełnomocnika strony w dniu 12 sierpnia 2015 r., o czym świadczy adnotacja przy datowniku, że zostało złożone osobiście w tym dniu o godzinie 13.50.
Termin do wniesienia odwołania na wyżej wskazaną decyzję upłynął zatem w dniu 11 sierpnia 2015 r. Odwołanie zostało wniesione w dniu 12 września 2015 r., a więc po upływie terminu.
Strona, pouczona w decyzji o sposobie i terminie wniesienia odwołania, nie złożyła jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Powyższe postanowienie zostało przez pełnomocnika M. N. zaskarżone skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z wnioskiem o jego uchylenie oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że z zaskarżonym postanowieniem nie sposób się zgodzić. Skarżący, zlecając pełnomocnikowi złożenie odwołania, z całą stanowczością twierdził, że decyzję otrzymał w dniu 30 lipca 2015r. lub w dniu 31 lipca 2015r. Decyzja doręczana była przez firmę kurierską, która
- - zdaniem skarżącego - nie odnotowała faktu doręczenia. Na zwrotnym poświadczeniu odbioru widnieje pieczątka firmy kurierskiej, ale nie jest to pieczątka świadcząca o doręczeniu. Nie widnieje w niej w miejscu podpisu skarżącego potwierdzającego odbiór, ani w żadnym miejscu przeznaczonym do określenia daty doręczenia, jego podpis. Zdaniem skarżącego jest to pieczątka nadania w firmie kurierskiej przesyłki do wysłania, zaś organ II instancji zbyt pochopnie wydał zaskarżone postanowienie. Organ powinien dokładniej wyjaśnić sprawę. Jeżeli miał wątpliwości co do terminu doręczenia decyzji, powinien zwrócić się do firmy kurierskiej o wyjaśnienia, czy pieczątka na zwrotnym poświadczeniu odbioru jest datą przyjęcia przesyłki do doręczenia, czy potwierdzeniem doręczenia.
Skarżący wyjaśnił też, że w dniu [...]. organ I instancji wydał decyzję o identycznym znaku – [...]. Decyzja ta doręczona została skarżącemu i nie odwoływał się on od niej. Decyzja ta mogła zostać doręczona skarżącemu 28.07.2015r. Mogło dojść zatem do pomyłki organu II instancji, który sprawdził zwrotne poświadczenie odbioru podłączone pod tę decyzję, a nie tę decyzję, która była zaskarżona. Mogło też dojść do omyłkowego podłączenia przez organ I instancji podłączenia zwrotnego poświadczenia odbioru pod niewłaściwą decyzją.
Ponadto organ I instancji, przekazując odwołanie skarżącego do organu
II instancji, stwierdził w swoim piśmie, że odwołanie zostało złożone w terminie.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie z powodu braku przesłanek do uznania, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:
Skargę należało uznać za uzasadnioną.
Zaskarżone postanowienie odnosi się do odwołania skarżącego od decyzji Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w K. z [...] r. nr [...].
Do powyższej decyzji, znajdującej się w aktach sprawy, dołączony jest dowód jej doręczenia przez firmę kurierską [...] w dniu 28 lipca 2015 r. z podpisem
M. N., jednakże wskazany w nim znak sprawy to: [...], podczas gdy skarżona decyzja nr [...] nosi znak [...].
Zauważyć też trzeba, iż nie można ustalić, czy wpisana data 28.07.15 wpisana została tą samą ręką co "M. N.".
Nie ulega jednak wątpliwości, iż owa zwrotka nie dotyczy decyzji od której wniesiono odwołanie, co trafnie podnosi skarżący.
Ponadto organ I instancji potwierdził wniesienie odwołania w terminie.
W tym stanie rzeczy uznać należało zasadność zarzutów skargi, co najmniej w zakresie niedostatecznego wyjaśnienia przez organ odwoławczy powyższej kwestii, co wskazuje na naruszenie art. 7 i 77 1 K.p.a. mające niewątpliwie wpływ na zastosowanie przez organ odwoławczy art. 134 tej ustawy.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 1 pkt 1 lit. c ustawy
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zaskarżone postanowienie uchylił oraz na podstawie art. 200 ww. ustawy orzekł o zwrocie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.