Uzasadnienie
H. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu sądowego należnego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Uzasadniając wniosek H. C. podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i wskazał, iż z tytułu świadczenia emerytalnego osiąga miesięczny dochód w kwocie 1.170 zł (netto). Z uwagi na brak środków na wynajem mieszkania wnioskodawca obecnie mieszka w schronisku w S.. H. C. podkreślił, że opiekuje się chorym ojcem, który mieszka w miejscowości położonej 700 km od S. i związku z tym ponosi miesięcznie 300 zł na koszty podróży oraz 200 zł na leki dla ojca.
Z treści urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że H. C. jest współwłaścicielem domu drewnianego w powierzchni 80 m², który obecnie wymaga remontu oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 6 ha. Wnioskodawca nie wykazał jakichkolwiek oszczędności, czy papierów wartościowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego (art. 245 § 2 cytowanej ustawy). Osobie fizycznej można przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną, w tym osób, których środki finansowe są ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.
Sąd mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności oraz sytuację materialną skarżącego uznał, iż zachodzą przesłanki do przyjęcia, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.