Uzasadnienie
M. Ś. i R. Ś. pismem z dnia 17 listopada 2017 r. wnieśli skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla A. sp. z o.o. odcinka napowietrznej linii jednotorowej 110 kV w relacji od projektowanej stacji [...] kV C. II do projektowanej stacji [...] kV RS [...]z - odcinek III, obejmującej działki nr [...], [...] obręb [...] S., gm. C. oraz dz. nr [...], obręb [...] R., gm. C., dz. nr [...] obręb [...] W. gm. C., dz. nr [...], [...] obręb [...] C., gm. C., dz. nr [...], [...], [...] obręb [...] P., gm. R. i działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] R. - miasto.
W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że w przypadku wykonania powyższych decyzji, po zrealizowaniu przez uczestnika inwestycji liniowej na ich nieruchomościach o nr [...] oraz [...], zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków na niekorzyść skarżących. Prace budowlane zostaną rozpoczęte przed wydaniem przez Sąd rozstrzygnięcia, a skarżący stracą bezpowrotnie możliwość zagospodarowania swych nieruchomości, w szczególności ich zabudowanie, co narazi ich na duże szkody. Posadowienie na nieruchomości skarżących linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV trwale uniemożliwi ich zagospodarowanie w sposób obecnie użytkowany, jak i zaplanowany. Ograniczy również możliwości inwestycyjne skarżących. Ponadto na działce nr [...] rosną drzewa, które w przypadku wykonania decyzji, będą musiały być bezpowrotnie usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 wskazanej ustawy, po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiot wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania decyzja zarówno organu pierwszej jak i drugiej instancji. W związku z tym, że zaskarżona do sądu decyzja Wojewody utrzymuje w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. przyjęto, że wniosek o wstrzymanie należy odnieść do decyzji organu drugiej instancji.
Obowiązek wykazania przesłanek wynikających z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz stosownymi dowodami.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody nie może odnieść zamierzonego skutku.
Skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania wskazali bardzo ogólne argumenty, które nie zostały w sposób wystarczający uzasadnione, ani poparte odpowiednią dokumentacją. Wnioskodawcy zarzucając, iż wykonanie zaskarżonej decyzji narazi ich na znaczną szkodę, nie sprecyzowali wysokości tej szkody. Natomiast dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że szkoda wyrządzona wykonaniem decyzji jest "znaczna", czego we wniosku zabrakło. Podobnie, za hipotetyczne należy uznać zarzuty związane z ograniczeniem możliwości inwestycyjnych na działkach należących do skarżących, bowiem we wniosku nie wykazano, że posiadają oni pozwolenie na budowę jakiejkolwiek inwestycji czy też wystąpili z wnioskiem w tym przedmiocie. Tego rodzaju argumenty nie stanowią zatem podstawy do wstrzymania wykonania decyzji.
Należy zaznaczyć, że Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Jednocześnie, należy zauważyć, że wszelkie skutki wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę dotyczą przed wszystkim interesów inwestora, który ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych przed rozpoznaniem skargi przez sąd i winien liczyć się z możliwością ewentualnego uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i poniesienia kosztów związanych z rozbiórką wznoszonego obiektu budowlanego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 1202/07, dostępne w Internecie).
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w rozstrzygnięciu.