Uzasadnienie
Spółka A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję Burmistrza Gminy i Miasta z dnia [...] r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa parku wiatrowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą", i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny spraw K 51/16 i K 54/16.
Odpis tego postanowienia został wysłany Stronom w dniu 17 lutego 2017 r. z nieprawidłowym pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia. Odpis postanowienia z niewłaściwym pouczeniem został doręczony Skarżącej w dniu 27 lutego 2017 r.
W związku z błędnym pouczeniem o prawie zaskarżenia ww. postanowienia wysłanym wraz z postanowieniem do Stron postępowania (działających bez profesjonalnych pełnomocników), Sąd ponownie wysłał Skarżącej Spółce, Organowi i Uczestnikowi odpis postanowienia o zawieszeniu tego postępowania sądowego z właściwym pouczeniem, że przysługuje od powyższego postanowienia zażalenie w terminie 7 dni, który będzie liczony od daty ponownego doręczenia postanowienia z dnia 9 lutego 2017 r. Odpis postanowienia wraz z prawidłowym pouczeniem Organ odebrał w dniu 16 marca 2017 r., Uczestnik postępowania w dniu 3 kwietnia 2017 r., zaś Skarżąca w dniu 29 marca 2017 r.
W dniu 27 marca 2017 r., a więc przed drugim doręczeniem postanowienia z prawidłowym pouczeniem o środku zaskarżenia, Skarżąca wniosła do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od postanowienia o zawieszeniu postępowania, które otrzymała w dniu 27 lutego 2017 r. i dokonała czynności złożenia zażalenia (pismo z dnia 24 marca 2017 r.), uzasadniając wniosek, że zwłoka w zaskarżeniu postanowienia wynikła z błędnej informacji o prawie zaskarżenia postanowienia skarga kasacyjną i terminie 30 dni do jej wniesienia.
Następnie Spółka wniosła w dniu 5 kwietnia 2017 r. zażalenie na postanowienie z dnia 9 lutego 2017 r. (pismo i załączniki karta 95 akt) – zgodnie z otrzymanym w dniu 29 marca 2017 r. pouczeniem o pawie wniesienia zażalenia od ponownie doręczonego Jej postanowienia.
W dniu 10 kwietnia 2017 r. także Fundacja wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 9 lutego 2017 r., które zostało Jej doręczone w dniu 3 kwietnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sąd przyjął, że prawidłowe i skuteczne doręczenie Skarżącej postanowienia o zawieszeniu postępowania z pouczeniem o prawie zażalenia nastąpiło dopiero w dniu 29 marca 2017 r., a zatem zażalenie wniesione w dniu 5 kwietnia 2017 r. (vide: pismo przewodnie wraz z załącznikami – karta 95 i nast. akt) – jest zażaleniem wniesionym z zachowaniem ustawowego terminu.
Tym samym Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia o zawieszeniu postępowania sądowego z dnia 9 lutego 2017 r., złożony do akt w dniu 27 marca 2017 r. - jest bezprzedmiotowy, albowiem Skarżąca w istocie nie uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie.
Stosownie do art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie omawianego wniosku w przypadku gdy strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. (tak: postanowienie NSA z 22 stycznia 2013 r. sygn. akt II GZ 519/12 Lex nr 1274392).
W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie zaistniały podstawy aby uznać, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu stało się bezprzedmiotowe, w sytuacji gdy Sąd przyjął, że bieg terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania rozpoczął się dopiero z momentem prawidłowego doręczenia Stronom przedmiotowego postanowienia.
Jak wynika z akt Strony skorzystały ze swoich praw i wniosły w zakreślonym przez Sąd terminie właściwy środek zaskarżenia.
W związku powyższym Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.