Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]. J. P., wezwał Prezydenta Miasta do zwrotu nienależnie pobranej opłaty w wysokości [...] zł za wydanie karty pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym[...].
Prezydent Miasta pismem z [...]. (doręczonym adresatowi [...] r.) odmówił wnioskodawcy zwrotu wskazanej opłaty. W piśmie tym organ zawarł pouczenie o treści art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o przysługującym prawie, sposobie i terminie wniesienia na odmowę zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu, skargi do sądu administracyjnego stosownie do art. 52, 53 i 54 tej ustawy.
Pismem z dnia [...] r. J. P. i wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe, Prezydent Miasta pismem z dnia [...] r. (doręczonym adresatowi [...] r.) poinformował, że nie dopuścił się naruszenia prawa i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
J. P. pismem z dnia [...] r. (data złożenia w kancelarii organu) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie odmowy zwrotu opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Przed przystąpieniem do merytorycznej kontroli zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej, sąd administracyjny zobligowany jest stosownie do art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej "P.p.s.a", w pierwszej kolejności zbadać dopuszczalność skargi.
Przedmiotem skargi J. P. jest pismo Prezydenta Miasta z dnia [..] r., w którym organ odmówił skarżącemu zwrotu żądanej kwoty [...] zł za wydanie karty pojazdu. Wskazane pismo stanowi czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie art. 52 § 1 i § 2 i § 3 oraz art. 53 § 2 tej ustawy.
Z powołanych przepisów wynika, że jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest wywiązanie się przez skarżącego z obowiązku wyczerpania przysługujących mu środków zaskarżenia.
W odniesieniu do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skargę na akty lub czynności, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 P.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że J. P. przed wniesieniem niniejszej skargi do Sądu, wezwał organ w ustawowym terminie do usunięcia naruszenia prawa. Organ udzielił pisemnej odpowiedzi na ww. wezwanie, która została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, upływał dla skarżącego w dniu [..] r.
Tymczasem J. P. skargę złożył osobiście w siedzibie organu, w dniu [...] r. (nadesłane przez skarżącego potwierdzenie wpływu skargi do organu k.-25 akt sądowych), a zatem już po upływie terminu do jej wniesienia.
W sytuacji złożenia skargi po upływie terminu do dokonania tej czynności procesowej, Sąd ma obowiązek taką skargę odrzucić (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono w pkt II postanowienia, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.