Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołań: E. K., M. K. i R. K., W. C., J. S., T. B., A. C. oraz M. C., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r., nakazującej współwłaścicielom budynku gospodarczego, położonego na nieruchomości w m. G., gm. T., na terenie działki oznaczonej nr ew. [...], tj. T. B., A. C., J. C., Ł. C., Z. C., A. C., M. C., W. C., E. Ż., E. K., M. K., R. K., R. Ł., J. S., P. S. (...), wykonanie w terminie do 15 -go września 2017 r. n/w czynności mających na celu zabezpieczenie budynku do czasu jego rozbiórki względnie całkowitej naprawy:
1.Dokonać zabezpieczenia istniejącego budynku gospodarczego przed jego zawaleniem poprzez zastosowanie stemplowań i podparć zabezpieczających budynek.
2.Usunąć z budynku luźno wiszące jego elementy grożące zawaleniem.
3.Dokonać zabezpieczenia budynku przed dostępem osób postronnych poprzez wygrodzenie terenu na którym znajduje się budynek szczelnym płotem uniemożliwiającym przedostanie się do budynku.
4.Zamieścić na budynku lub w jego sąsiedztwie tablice informacyjne o zagrożeniu jakie obecnie stwarza budynek.
Jednocześnie zobowiązano współwłaścicieli budynku do wykonania prac zabezpieczających pod nadzorem uprawnionej osoby oraz przedłożenia oświadczenia uprawnionej osoby, w którym stwierdza się, że roboty naprawcze wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami.
Pismem z dnia 7 grudnia 2017 r. M. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...].
W uzasadnieniu skargi wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazał, że żądane czynności są związane z ponoszeniem znacznych kosztów ale przede wszystkim z nałożeniem dużej odpowiedzialności za budynek, ewentualne skutki jego zawalenia itd. Na obecnym etapie nie ma możliwości aby uznać, że faktycznie skarżący powinien ponosić taką odpowiedzialność. Skarżący wskazał, że z uwagi na sytuację finansową (jest rolnikiem) nie stać go na ponoszenie znacznych kosztów realizacji nałożonych obowiązków tj. kwoty kilkudzięsięciu tysięcy złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004 dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Ocena czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten powinien być wnikliwie uzasadniony. Zawarta w nim argumentacja powinna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak, spełniającego powyższe warunki, uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Oceniając w powyższym kontekście wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że jego uzasadnienie jest bardzo ogólne. Strona skarżąca, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, podała że nie stać jej na poniesienie znacznych kosztów związanych z wykonaniem obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją. Jednakże powyższych twierdzeń nie udokumentowała w żaden sposób, nie przedstawiła bowiem swojej aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego wpływu na tą sytuację wykonania zaskarżonej decyzji, co dopiero umożliwiłoby Sądowi określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 63 § 1 P.p.s.a.
Nadto zaznaczyć należy, że przedmiot zaskarżonej decyzji wskazuje na odwrotność prawdopodobieństwa wystąpienia przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji "niewykonania" zaskarżonej decyzji która nakłada obowiązki służące zabezpieczeniu budynku gospodarczego przed jego zawaleniem.
Skoro zatem strona skarżąca nie wykazała w swoim wniosku, na czym miałyby polegać znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.