Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 26 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1449/15

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
Sędzia NSA Grzegorz Jankowski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 26 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Uzasadnienie:

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania R. K. od decyzji Starosty zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Powyższe rozstrzygnięcie zawierające pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, zostało wysłane na adres podany przez R. K. w odwołaniu. Przesyłka ze względu na niemożność jej osobistego doręczenia, została złożona w placówce pocztowej w dniu 2 października 2015 r., zaś powtórnego awiza dokonano w dniu 12 października 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Z uwagi na to, że przesyłka nie została przez adresata odebrana, urząd pocztowy w dniu 20 października 2015 r. zwrócił ją do organu z adnotacją "Zwrot - nie podjęto w terminie".

W dniu 19 listopada 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) R. K. wniósł, za pośrednictwem Wojewody skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisane powyższej postanowienie podnosząc, że rozstrzygnięcie doręczono mu w dniu 20 października 2015 r.

W odpowiedzi na skargę organ zwrócił się o odrzucenie skargi z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Następnie organ przesłał do Sądu pismo z dnia 29 grudnia 2015 r. skierowane do Placówki Poczty Polskiej w sprawie wyjaśnienia prawidłowości doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję. W odpowiedzi z dnia 3 lutego 2016 r. Poczta uznała reklamację za nieuzasadnioną wskazując, że przesyłka po bezskutecznym usiłowaniu doręczenia w dniu 2 października 2015 r. została zaawizowana i pozostawiona do odbioru w placówce pocztowej adresata; zawiadomienie powtórne, analogiczne jak przy pierwszej awizacji, zostało wystawione i pozostawione w drzwiach mieszkania adresata w dniu 12 października 2015 r.; w dniu 20 października 2015 r. dokonano zwrotu przesyłki do nadawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, sąd zobligowany jest odrzucić (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej zwanej "K.p.a.". Zgodnie z tym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności - dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu), operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2).

W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).

Jak wynika z akt sprawy, przesyłka z postanowieniem Wojewody z dnia 23 września 2015 r. skierowana do skarżącego, została dwukrotnie prawidłowo awizowana, tj. w dniach 2 i 12 października 2015 r., (awizo umieszczono w drzwiach mieszkania adresata) i pozostawała w urzędzie pocztowym 14 dni (por. koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy oraz pismo poczty polskiej k. 14 akt sądowych). Postanowienie należało zatem uznać za doręczone w dniu 16 października 2015 r. (tj. z upływem 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia), a nie jak wskazał skarżący w dniu 20 października 2015 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 16 listopada 2015 r. (albowiem ostatni dzień terminu 15 listopada 2015 r. przypadał na niedzielę).

Tymczasem skarżący wniósł skargę w dniu 19 listopada 2015 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego do dokonania tej czynności w art. 53 § 1 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.