Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 listopada 2013r. T. I. złożył, za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której podał na wstępie, że sprawa dotyczy odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich. W dalszej części pisma skarżący oświadczył, że składa skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] i na decyzję z dnia [...] utrzymującą w mocy ww. decyzję oraz na "kolejne" i wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, gdyż odmowa przyznania mu statusu kombatanta oparta została na niewiarygodnych dokumentach. W uzasadnieniu pisma skarżący podniósł zarzuty względem postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania mu uprawnień kombatanckich wskazując, między innymi, że organ w tym postępowaniu powołał nieprawidłowe okoliczności, fakty i dowody, również przed sądem administracyjnym.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że T. I. ponownie wniósł skargę na decyzję z dnia [...] o odmowie przyznania mu uprawnień kombatanckich. Sprawa z jego skargi na ww. decyzję była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który w sprawie II SA/Sz 1124/05 wyrokiem z dnia 15 marca 2006 r. oddalił skargę T. I. Zdaniem organu, w sprawie zachodzi przesłanka procesowa wskazana w art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, bowiem sprawa objęta skarga pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona.
Wobec tak sformułowanej treści skargi Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2013 r. zobowiązał skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania, czy poza wymienionymi decyzjami z dnia [...] i z dnia [...] przedmiotem skargi są również inne orzeczenia Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, a jeżeli tak to konieczne jest dokładne wskazanie daty i sygnatury orzeczeń, które miałyby zostać poddane kontroli Sądu. Brak przedstawienia stanowiska skarżącego w tym zakresie w terminie 7 dni od daty doręczenia zobowiązania skutkować będzie uznaniem, że skarga dotyczy wyłącznie ww. decyzji z dnia [...] i [...].
Jednocześnie poinformowano skarżącego, że wymienione w skardze decyzje Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych były już poddane kontroli sądowoadministracyjnej i w dniu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny, prawomocnym wyrokiem o sygn. akt II SA/Sz 1124/05 oddalił skargę T. I. uznając, że decyzje te są zgodne z prawem.
W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu, skarżący złożył pismo z dnia 5 stycznia 2014 r., w którym oświadczył, że wymienione w skardze decyzje nie są jedynymi tego organu, jednak wobec tych dwóch decyzji składa zarzuty. Nie zgadza się z decyzją z dnia [...], gdyż decyzja ta zapadła zbyt szybko, a odmówiono mu uprawnień kombatanckich ponieważ nie podał nazwy obozu. Nie zgadza się również z drugą decyzją tego organu z dnia [...], którą utrzymano ww. decyzję w mocy, a oparto się tylko na jednym dokumencie z IPN-u, który - jego zdaniem - nie podaje prawdy. W uzasadnieniu pisma skarżący przedstawił swoje stanowisko w tej sprawie, podnosząc szereg zarzutów w przedmiocie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...], a także wniósł o uchylenie ww. decyzji, gdyż dokumenty na podstawie których organ wydał decyzję okazały się niewiarygodne, co wyjaśnił w tym piśmie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt, przedmiotem skargi T. I. stała się ponownie decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] o odmowie przyznania skarżącemu uprawnień kombatanckich z tytułu osadzenia w obozie przesiedleńczym.
Podkreślić należy, że wyrokiem z dnia 15 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Sz 1124/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę T. I. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 25 maja 2006 r., co stwierdzono postanowieniem o prawomocności orzeczenia w dniu 12 lipca 2006 r.
Decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] była już zatem przedmiotem kontroli WSA na skutek skargi T. I., a postępowanie sądowe w tej sprawie zostało prawomocnie zakończone.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Powyższy przepis powoduje, że wcześniejsze prawomocne rozstrzygnięcie Sądu tożsamej sprawy stwarza stan rzeczy osądzonej i nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi przez stronę na ten sam akt administracyjny organu.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, albowiem skarżący domaga się rozstrzygnięcia sprawy, którą Sąd wcześniej już prawomocnie rozstrzygnął oddalając jego skargę na tą samą decyzję.
Wobec powyższego Sąd zobligowany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. skargę T. I. odrzucić, o czym orzekł na wstępie.