Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 31 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1470/13

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
sędzia WSA Marzena Iwankiewicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 31 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło M.M. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji odmawiającej przyznania specjalnego zasiłki opiekuńczego. Postanowienie to, zawierające pouczenie o konieczności złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, zostało doręczone stronie w dniu 12 listopada 2013 r.

W dniu 10 grudnia 2013 r. M.M. nadała w urzędzie pocztowym skargę na ww. postanowienie bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 12 grudnia 2013 r., a w dniu 13 grudnia 2013 r. Sąd nadał w urzędzie pocztowym skargę do organu administracji publicznej za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W dniu 16 grudnia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wraz z wnioskiem o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, z uwagi na nie wyczerpanie środka zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) –dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Oddanie pisma, a takim pismem jest także skarga, w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 cytowanej ustawy).

Z powyższego wynika, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, nie zaś bezpośrednio do sądu. Data złożenia skargi w siedzibie organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, albo nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym pod adresem tego organu, jest równoznaczna z wniesieniem jej do sądu.

Następnie, jak wskazano powyżej, organ administracji za pośrednictwem którego skarga została wniesiona, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).

Jeżeli pismo zostanie wniesione z pominięciem organu, za pośrednictwem którego powinno być wniesione, a wniesione zostało przed upływem terminu to wniesienia pisma, o zachowaniu terminu decyduje data nadania pisma w urzędzie pocztowym pod adresem właściwego organu (por. uch. Połączonych Izb Cywilnej i Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN z dnia 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSN 1998, nr 6 poz. 73). Mylne oznaczenie adresata powoduje, że o dokonanej czynności decyduje data nadania pisma pod adresem właściwego organu i nie jest istotne kto, mianowicie strona czy sąd niewłaściwy do którego będzie przesłane pismo procesowe, złoży je w urzędzie pocztowym, właściwie zaadresowane.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca nadała w dniu 10 grudnia 2013 r. skargę w urzędzie pocztowym, ale bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z pominięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Dlatego brak jest podstaw do uznania, że skarga została wniesiona do Sądu 10 grudnia 2013 r. Po wpłynięciu skargi do Sądu w dniu 12 grudnia 2013 r., w dniu następnym, tj. 13 grudnia 2013 r. Sąd nadał skargę w urzędzie pocztowym do organu właściwego za pośrednictwem którego powinna zostać wniesiona i ten dzień jest dniem złożenia skargi w niniejszej sprawie.

Tak więc 30 dniowy termin do wniesienia skargi na postanowienie doręczone skarżącej w dniu 12 listopada 2013 r. upłynął z dniem 12 grudnia 2013 r. Natomiast skarga została wniesiona do właściwego adresata tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 13 grudnia 2013 r., a więc po terminie.

Jednocześnie, Sąd zwraca uwagę, że zaskarżone postanowienie zawiera błędne pouczenie co do przysługującego środka zaskarżenia. Wprawdzie skarżąca nie zastosowała się do pouczenia i wniosła skargę a nie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, ale z pominięciem organu i po terminie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 59 § 2 K.p.a. przez organ odwoławczy, jest ostateczne i nie służy na nie zażalenie. Nie przysługuje też wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania kończy postępowanie administracyjne i podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. W tej sytuacji odrzucenie skargi nie pozbawia skarżącej możliwości ponownego wniesienia skargi na postanowienie z dnia 4 listopada 2013 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy złożyć za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stosownie do art. 87 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów, skargę należało odrzucić jako wniesioną po upływie terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.