Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 stycznia 2014 r. M.K., reprezentowana przez adw. P.K., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]nakładające na M.K. obowiązek przedłożenia w terminie do 30 grudnia 2013 r. oceny technicznej, wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, robót budowlanych związanych z zabudową tarasu przy budynku mieszkalnym położonym na nieruchomości przy ul. [...], na terenie działki oznaczonej nr ew.[...].
W piśmie z dnia 7 marca 2014 r. strona skarżąca, działając przez ustanowionego pełnomocnika, oświadczyła, iż cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi jest dla sądu wiążące. Powyższe jest konsekwencją zasady, że to skarżący jest uprawniony do dysponowania wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 P.p.s.a.) sąd może odstąpić od obowiązku umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W opinii Sądu, w niniejszym postępowaniu nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 60 P.p.s.a., które uniemożliwiałyby sądowi umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie więc do zasady związania sądu cofnięciem skargi, w tej sytuacji sąd jest obowiązany umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę, sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a.