Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 154 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 25 ust. 2 pkt 2 i art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42 poz. 371), odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] r. i decyzji poprzedzającej z dnia [...] r. o pozbawieniu J.K. uprawnień wdowy po kombatancie. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że wniosek nie jest zasadny, bowiem strona nie wskazała aby w przedmiotowej sprawie zaistniały jakiekolwiek nowe okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające uchylenie decyzji ostatecznej.
W dniu [...] r. J.K. wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej ww. decyzją.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...], na podstawie art. 134 kpa, postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy od decyzji z dnia [...] r.W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 w związku z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych należy wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. O możliwości oraz terminie złożenia odwołania strona została poinformowana w decyzji z dnia [...] r., doręczonej w dniu [...] r. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy został złożony w dniu [...] r.
W dniu [...] r. J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], skargę na postanowienie dotyczące uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. W skardze oświadczyła, że rzeczywiście została pouczona w jednej z decyzji o terminie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W żadnym z pism nie był jednak podany termin, w którym Kierownik Urzędu powinien odpowiedzieć na pisma skarżącej. Skarżąca wskazała, że zdaje sobie sprawę, że być może wniosek wniosła z jednodniowym opóźnieniem i "fakt ten spowodował zakłócenia w pracy Urzędu". Skarżąca oświadczyła, że nierozpoznanie sprawy z powodu uchybienia terminu (jednodniowego) uważa za nieludzkie, tym bardziej, że odpowiedź na swoje pismo z dnia [...] r. otrzymała w dniu [...] r.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że w decyzji wydanej w I instancji skarżąca została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Wniosek złożyła po terminie, a o przywrócenie terminu nie występowała.
Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącej podniósł, że zostały naruszone przepisy kpa przez to, że organ źle zinterpretował pismo skarżącej z dnia [...] r. stanowiące odwołanie, ponieważ składając to pismo dzień po terminie można wywnioskować, że skarżąca zawarła w nim wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Jeżeli organ miał co do tego wątpliwości, powinien wezwać stronę do uzupełnienia wniosku, przy uwzględnieniu faktu, że jest to osobą w podeszłym wieku, schorowaną, nie radzącą sobie w życiu codziennym. Zdaniem pełnomocnika, z całej treści pisma skarżącej stanowiącego odwołanie wynika, że zawiera ono wniosek o przywrócenie terminu, a Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych potraktował skarżącą nieludzko czym naruszył przepisy art. 7, 8 i 9 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Badanie pod tym kątem zaskarżonej decyzji doprowadziło do uznania przez Sąd, że decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem skargi wniesionej do Sądu jest postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W myśl art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednak strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku stosuje się przepisy dotyczące odwołań. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 § 2 kpa).
Nie jest sporne w sprawie, że skarżąca wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożyła po terminie.
Zgodnie z art. 58 § 1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 kpa).
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności, z przyczyn od niej niezależnych, nie mogła dokonać czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się takie przeszkody od strony niezależne, jak na przykład przerwę w komunikacji, nagłą chorobę która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.
Sąd podziela stanowisko organu zaprezentowane w odpowiedzi na skargę, że pismo skarżącej z dnia [...] r. stanowiące wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie zawiera wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Tymczasem warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła mu dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.
W niniejszej sprawie, pomimo złożenia po terminie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu. Nie uprawdopodobniła także, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Zaskarżone postanowienie nie narusza zatem prawa. Stosownie do art. 134 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Orzeczenie w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika oparto o przepis art. 250 tej ustawy.