Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2019 r. Prezydent Miasta K. na podstawie art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 52 ust. 1, art. 53 ust. 3, art. 54 i art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945) w związku z art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 121), po rozpatrzeniu wniosku E. w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia budowlanego polegającego na budowie sieci elektroenergetycznej 15kV pomiędzy stacjami transformatorowymi [...] a "[...] w K., na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie ewidencyjnym [...] oraz nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie ewidencyjnym [...] ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego dla zamierzenia budowlanego polegającego na budowie sieci elektroenergetycznej 15kV pomiędzy stacjami transformatorowymi "[...]" a [...]" w K., na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...] w obrębie ewidencyjnym [...] oraz nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...] w obrębie ewidencyjnym [...]
Organ określił w decyzji funkcję zabudowy i zagospodarowania dla poszczególnych działek, warunki i wymagania kształtowania ładu przestrzennego, ustalenia dotyczące ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu, ochrony dziedzictwa kulturowego, zabytków i dóbr kultury współczesnej, warunki obsługi w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej oraz wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich.
Do decyzji dołączono mapy sytuacyjno-wysokościowe w skali 1:500 (część graficzna) i wyniki analizy funkcji, cech zabudowy i zagospodarowania terenu (część tekstowa).
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł M. K., w którym wniósł o jej uchylenie, zarzucając, iż jest ona niezgodna z prawem.
Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. Nr [...] wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) dalej: "K.p.a.", art.50-art.56 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.) dalej: "u.p.z.p.", art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r., poz. 2204 ze zm.) dalej: "u.g.n.", utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium przedstawiło stan faktyczny sprawy oraz procedurę obowiązującą organ w postępowaniu w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, z powołaniem się na przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zdaniem organu II instancji, organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie na podstawie art. art. 50 - 58 u.p.z.p.
Wniosek inwestora spełniał ustawowe wymogi. Część opisowa wniosku określa rodzaj inwestycji jako budowa powiązania kablowego SN 15kV nr [...] i nr [...] pomiędzy stacjami [...] nr [...] a [...] nr [...] w K.. Część graficzna to koncepcja trasy przebiegu projektowanego kabla 15kV wzdłuż ul. [...] w skali 1:500 wskazująca m.in. miejsca lokalizacji istniejących stacji transformatorowych [...] i [...], posadowienia słupa oraz trasę przebiegu przebudowywanej linii, jak również obszar, na który inwestycja będzie oddziaływać. Do wniosku dołączono też wypisy z ewidencji gruntów działek objętych inwestycją.
Na podstawie art. 61 § 4 Kpa organ I instancji poinformował ustalone strony postępowania o wszczęciu postępowania, przy czym właściciele działek objętych inwestycją zostali poinformowani pismem (czego dowodem są zwrotne poświadczenia odbioru), natomiast pozostałe strony postępowania zostały poinformowane o wszczęciu postępowania w drodze obwieszczenia.
Akta sprawy zawierają analizę, o której mowa w art. 53 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na podstawie wyników analizy, zgodnie z art. 50 ust. 1 u.p.z.p., został sporządzony projekt decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego przez osobę uprawnioną (art. 50 ust. 4). Sporządzony projekt decyzji został przesłany w trybie art. 53 ust. 4 pkt 9 ww. ustawy do uzgodnienia z Zarządem Dróg i Transportu w K., jako zarządcy drogi ul. [...] oraz przyległego pasa drogowego (zmienionego w zakresie trasy planowanej sieci elektroenergetycznej), uzyskując pozytywną opinię z dnia [...] lipca 2019 r.
Po zakończeniu postępowania dowodowego, organ zawiadomił strony o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i wniesienia uwag oraz wniosków we wskazanym terminie (pisemnie i w drodze obwieszczenia).
W ocenie Kolegium wydana decyzja spełnia wszystkie ustawowe wymogi określone w art. 54 u.p.z.p. oraz wymogi z art. 107 § 3 Kpa.
M. K., reprezentowany przez adwokata, zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w części dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji dla celów publicznych na działkach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], stanowiących jego własność.
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
- 1. naruszenie art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p., poprzez wydanie zaskarżonego orzeczenia bez dokonania uzgodnień z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych;
- 2. naruszenie przepisów prawa procesowego, który miał istotne znaczenie dla wydania zaskarżonego orzeczenia, a to art. 7 i 77 K.p.a., poprzez wydanie zaskarżonej decyzji bez rozpatrzenia przez organ całości okoliczności sprawy i niewyważenia przez organ interesu społecznego oraz słusznego interesu obywatela.
W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że decyzja została wydana bez obowiązkowego postępowania uzgodnieniowego, a z uwagi na fakt, iż nieruchomości objęte zakresem niniejszej skargi mają charakter rolny jest ono obowiązkowe i wiążące dla organu prowadzącego postępowanie główne.
Ponadto, w ocenie skarżącego, organ nie wziął pod uwagę jego indywidualnego, słusznego interesu. Zakupił te działki w celu przekształcenia ich w działki budowlane i ich odsprzedaży. Decyzję o zakupie nieruchomości podjął po dokonaniu analizy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także planowanych inwestycji w tym rejonie. Tymczasem z chwilą podjęcia kwestionowanych decyzji osiągnięcie zamierzonego celu nie będzie możliwe. Umieszczenie bowiem na nieruchomościach inwestycji publicznej w postaci posadowienia na nich urządzeń przesyłowych skutkować będzie nie tylko utratą wartości nieruchomości, ale wręcz spowoduje niemożliwość ich zbycia.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi z powodu braku przesłanek do uznania, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019r., poz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Uwzględnienie skargi, powodujące eliminację zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany z zarzutami i wnioskami skargi.
Skarga okazała się zasadna.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K., uznając postępowanie przeprowadzone w trybie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2018 r., poz. 1945 ze zm., dalej jako "u.p.z.p") oraz wydaną w jego wyniku decyzję o ustaleniu lokalizacji dla ww. zamierzenia budowlanego za prawidłowe.
Kontrolowana sprawa dotyczy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego obejmującej budowę sieci elektroenergetycznej 15kV pomiędzy stacjami transformatorowymi [...]" a "[...]" w K., na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie ewidencyjnym [...] oraz nr [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie ewidencyjnym, przy czym wszystkie wskazane w skardze działki stanowiące własność skarżącego mają charakter rolny, co znajduje potwierdzenie w znajdujących się w aktach sprawy wypisach z ich ewidencji.
Zgodnie z przepisem art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1, wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych – w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami.
Zakres uzgodnienia decyzji zależy od położenia terenu, który stanowi przedmiot analizy pod względem warunków i zasad zagospodarowania. Uzgodnienia dokonywane są m.in. w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne ze starostą, jako organem właściwym w sprawach ochrony gruntów rolnych.
Z art. 53 ust. 5 u.p.z.p. wynika, że uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 K.p.a., z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi.
W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie – uzgodnienie uważa się za dokonane.
Zgodnie natomiast z treścią art. 106 § 1 K.p.a., jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. W myśl art. 106 § 5 K.p.a., zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie.
Uzgodnienie, w przeciwieństwie do opinii, jest formą o znaczeniu stanowczym i wiąże organ administracyjny rozstrzygający w postępowaniu głównym, którym w tym przypadku jest postępowanie w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego – sieci elektroenergetycznej na terenie miasta K., na działkach położonych w obrębie ew nr [...] i nr [...].
W tym miejscu wyjaśnić też należy, że uzgodnienia decyzji na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. nie można utożsamiać ze sprawą zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1161 ze zm.). Zgoda, o której mowa w tym przepisie jest związana ze zmianą przeznaczenia gruntów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Przepis ten, a w szczególności jego ust. 2 rzeczywiście odnosi się do ochrony gruntów rolnych klas
I-III. Na zmianę ich przeznaczenia konieczna jest zgoda ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, chyba że zmiana dotyczy gruntów, o których mowa w art. 7 ust. 2a.
Nie oznacza to jednak, iż wyłącznie grunty kl. I-III podlegają ochronie przed zmianą ich przeznaczenia z rolnego na nierolne.
W świetle przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ochronie, o której mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy podlegają wszystkie grunty rolne, w rozumieniu tej ustawy (art. 2 ust. 1), jak również grunty (nieruchomości) wykorzystywane na cele rolne w rozumieniu art. 92 ust. 2 u.g.n.
Wymienione w skardze działki skarżącego, stanowiące teren planowanej inwestycji, tj.: działka nr [...] to nieruchomość rolna klas Illb, IVa, IVb, pastwisk klas IV i V, działka nr [...] to nieruchomość rolna klas IIIb, IVa, IVb, działka nr [...] to nieruchomość rolna klasy IVa, pastwisk klasy IV i V, działki nr [...] i [...] to nieruchomości rolne klasy IVa, IVb, pastwisk klasy IV i V, działki nr [...] i [...] to nieruchomości rolne klas IVa, IVb i działka nr [...] to nieruchomość oznaczona jako rolna klas Illb i IVa.
Nie ulega zatem wątpliwości Sądu, że w przedmiotowej sprawie wymagane było uzyskanie uzgodnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p.
Organem właściwym do uzgodnienia kwestionowanej decyzji lokalizującej inwestycję celu publicznego, w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne, jest organ określony w art. 5 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, który winien wyrazić swoje stanowisko odnośnie przedmiotu uzgodnienia w formie procesowej – postanowienia.
Z akt sprawy nie wynika, aby organ I instancji wystąpił z właściwym wnioskiem do Starosty o uzgodnienie lokalizacji inwestycji, w trybie art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. w związku z art. 5 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Tym samym, wbrew twierdzeniom organu odwoławczego, organ I instancji nie przeprowadził prawidłowo postępowania w tej sprawie, a decyzja lokalizująca sporną inwestycję, wydana bez wymaganego ustawą uzgodnienia, jest prawnie wadliwa.
Z tych względów Sąd, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 P.p.s.a. zobligowany był do wyeliminowania z obrotu prawnego obu decyzji organów jako naruszających, w sposób istotny, przepisy prawa materialnego.
Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji powinien, zgodnie z procedurą określoną w u.p.z.p., wydać decyzję, o której mowa w art. 51 ust. 1 u.p.z.p., dopiero po uzyskaniu uzgodnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p.
Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy, Sąd postanowił odstąpić od pełnej merytorycznej oceny zaskarżonych decyzji, gdyż z uwagi na brak uzgodnienia, taka ocena byłaby przedwczesna.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ww. ustawy.