Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] r. adwokat A. B. przedstawił opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wydanego w dniu 10 września 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 165/10 o odrzuceniu skargi wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 38/09.
Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu oraz oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Z pisma pełnomocnika oraz przedłożonego dowodu nadania przesyłki pocztowej wynikało, że opinia została przedłożona skarżącej H. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa – zgodnie z art. 250 P.p.s.a. - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego wyżej rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tj. 240 zł – nie mniej niż 120 zł.
W rozpoznawanej sprawie, adwokat A. B. sporządził w dniu 15 października 2010 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 10 września 2010 r. odrzucającego skargę H. S. o wznowienie postępowania (ww.) i złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawna udzieloną skarżącej z urzędu.
Wniosek jest zasadny, bowiem koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 250 P.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo procesowe z urzędu w wysokości 75 % stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w niniejszej sprawie wynosi 240 złotych, czyli 180 zł uwzględniając podwyższenie opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą za tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłat.