Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 lutego 2020 r. J. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II, z dnia 6 marca 2020 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie [...]zł oraz jednocześnie pouczony, że niewykonanie powyższego wezwania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłka sądowa zawierająca odpis wskazanego zarządzenia została doręczona skarżącemu dnia 18 marca 2020 r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 16).
Z informacji udzielonej przez księgowość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy (por.: notatka urzędowa z dnia 15 czerwca 2020r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Z kolei art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącemu w dniu 18 marca 2020 r., tj. w okresie stanu zagrożenia epidemiologicznego ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, co oznacza, że dzień doręczenia nie otworzył biegu terminu do dokonania czynności w postaci opłacenia skargi. Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) w art. 15 ust. 1 pkt 1 zzs wprowadziła rozwiązanie, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych – nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Choć przepis ten wszedł w życie 31 marca 2020 r., to Sąd mając na uwadze jego brzmienie stoi na stanowisku, że powyższe rozwiązanie należy odnieść do stanów zaistniałych począwszy od dnia 14 marca 2020 r., tj. ogłoszenia rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. z 2020 r., poz. 433).
W tym miejscu wskazać należy, że art. 15 ust. 1 pkt 1 zzs został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875). Jednocześnie w ustawie tej wskazano, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 68 ust. 6). Skoro powyższa ustawa zmieniająca weszła w życie z dniem 16 maja 2020 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął swój bieg od dnia 24 maja 2020 r. i upłynął na mocy art. 83 § 2 p.p.s.a. z dniem 1 czerwca 2020 r. (w poniedziałek). W myśl tego przepisu jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Jak wynika z akt sprawy skarżący w tym terminie nie opłacił skargi, czym uniemożliwił nadanie jej dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak na wstępie postanowienia.