Uzasadnienie
A. M. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] wydane w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej stanu stropu nad piwnicą w pomieszczeniu oznaczonym jako "piwnica 3a" w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położnym przy ul. [...]
Jednocześnie w skardze skarżąca wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Z formularza PPF oraz z akt sprawy wynika, że skarżąca jest osoba schorowaną, nie posiada w Polsce żadnego dochodu ani zabezpieczenia finansowego, do tej pory przebywała poza granicami kraju, gdzie korzystała z socjalu chorobowego. Oprócz mieszkania nie posiada żadnego innego majątku.
Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd ustalił prawidłowy wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata.
W myśl art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Koszty sądowe na obecnym etapie postępowania wynoszą 100 zł, tyle bowiem wynosi wpis sądowy od skargi.
Przedstawione przez skarżącą okoliczności dotyczące jej sytuacji życiowej i ekonomicznej pozwalają stwierdzić, że nie jest w stanie własnym staraniem opłacić związanych ze sprawą kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania z wszystkich przysługujących stronie postępowania uprawnień. Skoro zatem złożony wniosek i zawarte w nim oświadczenie nie nasuwają wątpliwości co do zgodności ze stanem rzeczywistym, wykazując spełnienie ustawowego kryterium do przyznania całkowitego prawa pomocy, uzasadnione jest pozytywne ustosunkowanie się do wniosku skarżącej.
W tej sytuacji Sąd stwierdził, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.