Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...], działając na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a i b ustawy o kierujących pojazdami, orzekł o cofnięciu W. W. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B prawa jazdy, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu wskazano, że podstawę zapadłej decyzji, stanowiły: orzeczenie psychologiczne nr [...] uprawnionego psychologa Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy stwierdzające istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami oraz orzeczenie lekarskie uprawnionego lekarza Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy nr [...] stwierdzające istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
W odwołaniu od powyższej decyzji W.W. zakwestionował wiarygodność dowodu z powołanych przez organ I instancji orzeczeń, powołując się na odmienne stwierdzenie zawarte w przedłożonym przez niego orzeczeniu psychologicznym nr [...]z dnia [...] r. stwierdzającym brak przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.
Decyzją z dnia[...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 103 ust. 1 lit. a i b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W motywach podjętego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że w świetle art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami wyłącznym kryterium warunkującym podjęcie decyzji o cofnięciu uprawnień jest stwierdzenie istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, na podstawie orzeczenia lekarskiego. Organy administracji nie mają uprawnienia do badania legalności i zasadności wydanego orzeczenia, a konsekwentnie przyjmują wskazany w nim wynik badania, jako wiążący. Zakwestionowanie orzeczenia psychologicznego wymaga inicjatywy jego adresata i może nastąpić wyłącznie w trybie art. 84 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, wedle którego osoba badana lub podmiot kierujący na badania, którzy nie zgadzają się z treścią orzeczenia psychologicznego, mogą wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, właściwego ze względu na miejsca zamieszkania osoby badanej.
Wniosek o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego w zakresie psychologii transportu składa się pisemnie, w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia psychologicznego, za pośrednictwem uprawnionego psychologa, który je wydał. Brak odnośnego wniosku w przepisanym terminie wywołuje ten skutek, że ostatecznym staje się orzeczenie uprawnionego psychologa.
W ocenie organu, przedłożone przez stronę orzeczenie psychologiczne nr [..] nie może stanowić wiarygodnej podstawy ustaleń faktycznych w niniejszym postępowaniu, ze względów formalnych, jako wydane z naruszeniem ustanowionego trybu ponownego przeprowadzenia badania psychologicznego i terminu ponownego badania psychologicznego. Zgodnie z informacją zawartą w piśmie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z dnia [...] r., strona nie złożyła wniosku o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego. W tej sytuacji orzeczenia nr [...] wydane wobec W. W., na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 5 i art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy, przez uprawnionego lekarza i psychologa WOMP, jako ostateczne, stały się wiążące w swej treści. Zostały one bowiem sporządzone przez uprawniony podmiot i w przepisanej formie i wprost wypowiadają się o istnieniu przeciwskazań psychologicznych i zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, a zatem stanowią wiarygodną podstawę zaskarżonej decyzji.
Decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia przeciwwskazań psychologicznych i zdrowotnych do kierowania pojazdami jest decyzją związaną, a analizowana regulacja jest konsekwencją ochrony uczestników ruchu drogowego. Zakresem omawianego postępowania, objęte jest wyłącznie ustalenie posiadania przez stronę uprawnień do kierowania pojazdami oraz istnienia przeciwwskazań psychologicznych i zdrowotnych do kierowania pojazdami, zaś dowodem potwierdzającym wskazaną okoliczność jest orzeczenie psychologiczne i lekarskie. Zważywszy więc na dysponowanie przez organ I instancji wymaganymi dowodami, potwierdzającymi okoliczność uzasadniającą orzeczenie względem strony o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, nie znalazły uznania Kolegium zarzuty odwołania.
W.W. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie tej decyzji jak i decyzji organu
I instancji. W skardze skarżący podniósł, iż organy przeprowadzając postępowanie i wydając decyzję, działały stronniczo i z naruszeniem prawa, gdyż nie uwzględniły składanych przez niego wniosków jak i nie odniosły się do ich treści. W szczególności dotyczy to wniosku o wydanie skierowania na badania psychologiczne wraz z listą uprawionych lekarzy do przeprowadzenia takiego badania w celu samodzielnego wyboru takiego lekarza, który nie pozostałby w relacjach z prokuraturą. Ponadto podkreślił, że nie wzięto pod uwagę także okoliczności, iż otrzymał orzeczenie nr [...] r. o braku przeciwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy jak i faktu, że nie miał żadnego zdarzenia drogowego, ani nie prowadził pojazdu pod wpływem alkoholu lub środków odurzających, które uzasadniałoby skierowanie go na takie badania. Nie zgodził się również ze stanowiskiem organu, że orzeczenia na podstawie, których wydano decyzję, stanowią wiarygodny i rzetelny materiał dowodowy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że nie narusza ona prawa.
W myśl art. 103 ust.1 pkt 1 lit. a i b ustawy o kierujących pojazdami, starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, stwierdzonych na podstawie orzeczenia lekarskiego oraz na podstawie orzeczenia psychologicznego, stwierdzającego istnienie przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem.
Zgodnie zaś z art. 84 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami osoba badana lub podmiot kierujący na badania, którzy nie zgadzają się z treścią orzeczenia psychologicznego, mogą wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej.
Jest okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie, że skarżący nie skorzystał z procedury opisanej w art. 84 ust. 2.
Ustawa o kierujących pojazdami nie przewiduje innego trybu zakwestionowania treści orzeczenie psychologicznego. Stąd przedłożone przez skarżącego orzeczenie psychologiczne nie mogło zostać uwzględnione ze względów formalnych, gdyż nie zostało wydane w ramach procedury opisanej w art. 84 ust. 2.
Sąd podziela pogląd wyrażony już wielokrotnie w wyrokach sądów administracyjnych, że sformułowanie "starosta wydaje decyzję" wskazuje na bezwzględnie obowiązujący charakter art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a i b ustawy o kierujących pojazdami co oznacza, że wydanie decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi nie zostało pozostawione swobodnemu uznaniu organu i jego ocenie co do zasadności wydania takiej decyzji.
W przypadku stwierdzenia przez psychologa w orzeczeniu psychologicznym istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, starosta ma obowiązek wydania decyzji cofającej kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami.
Starosta nie dokonuje samodzielnie żadnych ustaleń co do stanu zdrowia kierowcy. Nie jest też uprawniony do oceny okoliczności, na podstawie których wydane zostało właściwe orzeczenie lekarskie czy psychologiczne.
Podkreślić trzeba jeszcze raz, że jakiekolwiek inne orzeczenie psychologiczne, wydane na innej podstawie prawnej nie może być uwzględnione w przedmiotowej sprawie.
Organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny w niniejszej sprawie i zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.