Uzasadnienie
Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...]r., na podstawie art. 219 kpa w związku z § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156 z 2001r. poz.1817) odmówił M. W. wydania zaświadczenia o żądanej treści.
Organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że M. W. w dniu [...]r złożyła wniosek o wydanie zaświadczenia, opisującego mieszkanie przy ul. [...] w zakresie wymogów przy składaniu wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego".
Do wniosku przedłożyła dwa szkice rzutu parteru budynku przy ul. [...] oraz "ugodę" współwłaścicieli budynku dotyczącą podziału pomieszczeń i sposobu ich użytkowania przez współwłaścicieli.
Następnie organ przytoczył treść przepisu art. 217 § 2 kpa i art. 218 § 1 kpa oraz podniósł, że w dniu [...]r. zostało wydane na wniosek M. W. zaświadczenie potwierdzające powierzchnię użytkową, mieszkalną oraz wyposażenie techniczne mieszkania zajmowanego przez wnioskodawczynię.
W posiadaniu organu znajduje się kopia wypisu aktu notarialnego sporządzonego w dniu [...]r. repertorium [...], z którego wynika że M.W. oraz W. i H. małżonkowie W. są współużytkownikami wieczystymi gruntu oznaczonego działką nr [...] przy ul. [...] i współwłaścicielami usytuowanego na tej nieruchomości budynku mieszkalnego, w udziałach po 1/2 części, przy czym W. i H. małżonkowie W. na zasadzie wspólności ustawowej. Dokument powyższy określa stan prawny przedmiotowej nieruchomości.
Akt notarialny nie zawiera danych technicznych budynku dlatego przed wydaniem wnioskodawczyni zaświadczenia z dnia [...]r., organ przeprowadził w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające i dokonał pomiarów pomieszczeń w budynku z natury, w obecności współwłaścicieli budynku.
Odnosząc się do dokumentów przedłożonych wraz z wnioskiem z [...]r. organ I instancji wskazał, że z dokumentów tych wynika, iż stan prawny nieruchomości nie zmienił się, a przedstawione w "ugodzie" fakty nie mają potwierdzenia w dokumentach, a więc nie mogą stanowić podstawy do wydania zaświadczenia o żądanej treści.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. W, domagając się wydania zaświadczenia o żądanej treści podniosła, że akt notarialny i ugoda, są nienaruszalnym prawem właścicieli nieruchomości, gwarantowanym przez Konstytucję RP /art. 64/ i w oparciu o takie prawo złożyła wniosek o wydanie przedmiotowego zaświadczania. Sugestia organu, aby to potwierdzić aktem notarialnym jest niemożliwa z uwagi na brak środków finansowych. Odwołująca się wskazała też, że jest matką samotnie wychowującą syna, nie ma pracy i pozostaje na utrzymaniu rodziców - emerytów, gdyż jej dochód to zasiłek rodzinny w kwocie [...] zł.
Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia M. W. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Organ odwoławczy, jak wynika to z uzasadnienia orzeczenia wskazał, że zaświadczenie poświadcza określony fakt lub stan prawny, który został już uprzednio ustalony odpowiednim aktem prawnym lub jest znany organowi, ma ono moc dowodową określoną dla dokumentów urzędowych /art. 76 kpa/. Zaświadczenie wydaje się wyłącznie na żądanie osoby ubiegającej się o nie, w oparciu o zebrany materiał dowodowy i urzędowo potwierdzone fakty.
Wojewoda wskazał też, że M. W. w dniu [...]r. otrzymała zaświadczenie potwierdzające powierzchnię mieszkania w budynku przy ul. [...] w celu uzyskania dodatku mieszkaniowego.
Wnioskodawczyni występując ponownie z wnioskiem z [...]r. o wydanie zaświadczenia, przedłożyła dwa szkice rzutu parteru powyższego budynku oraz ugodę współwłaścicieli dotyczącą umownego podziału pomieszczeń i sposobu ich użytkowania.
Oceniając powyższe dowody przedstawione przez wnioskodawczynię oraz dowody znajdujące się w posiadaniu organu tj. akt notarialny z dnia [...]r. Rep.[...], Wojewoda uznał, że stan prawny nieruchomości nie zmienił się, a wskazane w ugodzie fakty nie mają potwierdzenia w dokumentach, uznał więc, że nie mogły stanowić podstawy do wydania zaświadczenia o żądanej treści, zawartej we wniosku.
M. W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżąca wskazała, że wraz z rodzicami i synem mieszka w budynku jednopiętrowym, rodzice zajmują piętro, skarżąca parter budynku. Mieszkania łączy holl i klatka schodowa, którą organ I instancji błędnie zakwalifikował jako część składową mieszkania na parterze.
W ocenie skarżącej taka kwalifikacja holu jest błędna i dlatego wniosła o wydanie "wyroku korygującego błędnie określony metraż mieszkania". Ponadto wskazał, że SKO w piśmie z dnia [...]r. podała, że powierzchnia mieszkania skarżącej wynosi [...] m2, ale obejmuje parter łącznie z klatką schodową i w ten sposób przekracza normę powierzchni określoną na [...] m2 o [...] m2.
Natomiast według rysunków z opisami dołączonych do podania z [...]r. wynika, że powierzchnia całego parteru bez klatki schodowej wynosi [...]m2.
Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia dokonana według kryterium zgodności z prawem oraz w granicach rozstrzygania Sądu zakreślonych w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna.
Stosownie do treści art. 217 § 1 kpa organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Zgodnie z art. 217 § 2 kpa, organ administracji zobowiązany jest do wydania zaświadczenia jeżeli:
1/ urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2/ osoba ubiega się o zaświadczenie, ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.
W myśl art. 218 § 1 kpa w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów alb o stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.
Odmowa wydania zaświadczenia może zatem nastąpić wówczas, gdy żądanie osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia nie znajduje oparcia w dokumentach, o których mowa w art. 218 § 1 kpa.
Skoro zaświadczenie jest urzędowym poświadczeniem określonych faktów lub stanu prawnego, to organ administracyjny może odmówić wydania zaświadczenia o żądanej treści m.in. w sytuacji, gdy wnoszący podanie żąda potwierdzenia okoliczności faktycznych lub stanu prawnego, które nie wynikają z ewidencji, rejestrów lub innych danych będących w posiadaniu tego organu.
Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Skarżąca wnioskiem z dnia [...]r. zwróciła się o wydanie jak określiła "zaświadczenia w zakresie wymogów przy składaniu wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego". Do wniosku dołączyła m.in. jak określiła ugodę dotyczącą podziału budynku na mieszkanie "A" przynależne skarżącej i mieszkanie "B" przynależne W. J. i H. W. - domagając się w istocie rzeczy wydania zaświadczenia, które byłoby poświadczeniem istniejącego w nieruchomości stanu umownego, a nie aktem wiedzy organu wynikających z posiadanych przez ten organ dokumentów i danych ewidencyjnych.
Reasumując, skoro organ nie dysponował dowodami, z których wynikałoby, że nastąpił prawny podział nieruchomości /zniesienie współwłasności lub ustanie sposobu użytkowania/, to nie miał podstaw do wydania zaświadczenia o takiej treści jakiej domagała się skarżąca. brak jest zatem przesłanek do uwzględnienia skargi.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270)orzekł jak w sentencji.