Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 października 2022 r. (uzupełnionym pismem z dnia 7 stycznia 2023 r.) M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej prawomocne rozstrzygnięcie wyrokiem tut. Sądu z dnia 12 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 1075/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, zwanej dalej: p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Sytuacja, o której stanowi powołany przepis zachodzi wówczas, gdy nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Przepis ten przewiduje zatem niedopuszczalność skargi na skutek wcześniejszego merytorycznego załatwienia sprawy, a więc odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Granice stanu res iudicata wyroku sądu administracyjnego reguluje art. 171 p.p.s.a., zgodnie z którym wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Kończy zatem spór między stronami postępowania sądowoadministracyjnego, którego przedmiotem jest rozbieżność co do oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Powaga rzeczy osądzonej wyklucza zatem możliwość ponownego rozpoznania tej sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W niniejszej sprawie strona wniosła skargę na decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Wskazać jednak należy, że prawomocnym wyrokiem z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1075/16, tut. Sąd dokonał już oceny zgodności z prawem zaskarżonej w tej sprawie przez M. S. decyzji Wojewody Z. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] utrzymującej w mocy ww. decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości - i skargę tę oddalił. Skoro więc kwestionowana decyzja Starosty była już przedmiotem prawomocnie zakończonego postępowania przed tut. Sądem, ponowne jej zaskarżenie jest niedopuszczalne.
Tym samym uznać należy, że nie jest możliwa modyfikacja wskazanego wyżej wyroku Sądu w wyniku ponownie przeprowadzonego zwyczajnego postępowania sądowoadministracyjnego. Prawomocny wyrok wydany w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1075/16 ma bowiem powagę rzeczy osądzonej stosownie do treści art. 171 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu z powodu wystąpienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej.
Ze wskazanych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, odrzucił wniesioną w tej sprawie skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.