Uzasadnienie
Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dalej: "Szef Urzędu", "organ", decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r., nr [...] umorzył postępowanie administracyjne wszczęte z wniosku B. M., dalej: "skarżąca", "strona".
W pouczeniu decyzji z dnia [...] stycznia 2023 r. wskazano, że skarżąca może zwrócić się do organu orzekającego w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez Szefa Urzędu może wnieść skargę do właściwego miejscowo sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Następnie organ orzekający wskazał, że w przypadku nieskorzystania z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona może wnieść skargę do właściwego miejscowo sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 23 stycznia 2023 r.
Skarżąca wnioskiem z dnia 24 stycznia 2023 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 24 stycznia 2023 r., złożyła do Szefa Urzędu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W wyniku rozpoznania sprawy na skutek wniesionego wniosku Szef Urzędu wydał w dniu [...] lutego 2023 r. decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] stycznia 2023 r. Skarżąca decyzję odebrała w dniu 10 lutego 2023 r.
Z kolei pismem z dnia 25 stycznia 2023 r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 25 stycznia 2023 r., strona złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, z dnia [...] stycznia 2023 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Postanowieniem z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt II SPP/Sz 26/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał zawarty w skardze wniosek o przyznanie prawa pomocy odmawiając przyznania tego prawa na podstawie art. art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. - dalej "p.p.s.a.").
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2023 r., sygn. akt III OZ 176/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na wyżej wymienione postanowienie sądu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności sprawdza, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza rozpoznawanej sprawy doprowadziła Sąd do wniosku, że skarga wniesiona przez B. M. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie do brzmienia art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.
Aktualna w sprawie pozostaje ocena Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z dnia 6 kwietnia 2023 r., sygn. akt III OZ 176/23), że z powyżej przytoczonych uregulowań wynika, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia służących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Natomiast w tej sprawie skarżąca wniosła skargę na nieostateczną decyzję z dnia [...] stycznia 2023 r. Decyzja ta nie zyskała waloru ostateczności, ponieważ przed wniesieniem skargi skarżąca wniosła do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast organ nie wydał decyzji w tym przedmiocie przed wniesieniem skargi.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.