Uzasadnienie
Kierownik Rejonu Pracy Socjalnej Nr [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, działający z upoważnienia Prezydenta Miasta, decyzją z dnia [...]r. nr [...], na podstawie art. 7 pkt 4 i 6, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 9, art. 38 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, ust.4 i 5, art. 106 ust. 1, 3,3a,3c,4, art. 107, art. 109, art.147 ust.3 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r., Nr 64, poz. 593 ze zm.) przyznał J. C. zasiłek okresowy na 3 miesiące (październik, listopad i grudzień [...] r.) w wysokości [...] zł.
Organ, jak wskazał w uzasadnieniu, uwzględnił w sprawie trudną sytuację materialno-bytową strony, spowodowaną bezrobociem oraz długotrwałą chorobą.
J. C. złożył odwołanie od ww. decyzji wskazując na błędną interpretację zasiłku okresowego i rodzaju świadczeń, które mogą być realizowane w formie zasiłku okresowego, błędne ustalenie, że przyczyną trudnej sytuacji materialnej jest bezrobocie. Ponadto wskazał, iż do dochodu nie należało zaliczyć dodatku mieszkaniowego i wniósł o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 8 ust. 1pkt 3, art. 38 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i ust.5 oraz art.147 ust. 3 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej wydało w dniu [...] r. decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji.
Zdaniem Kolegium, zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego (art.38 ust.1 ustawy o pomocy społecznej). Ustawa nie określa celu, na który przyznana kwota ma być przeznaczona przez stronę. Przyznanie zasiłku okresowego na zaspokojenie potrzeb bytowych strony (zgodnie z jej wnioskiem) nie narusza prawa.
Organ ustalił, iż J.. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie pracuje zawodowo, zarejestrowany jest jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Sytuacja finansowa strony jest więc trudna z uwagi na usilne ale bezskuteczne poszukiwanie pracy zarówno stałej jak i dorywczej. We [...]r. tj. w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, dochód strony wyniósł [...] zł, na który składał się przyznany dodatek mieszkaniowy. Przy czym Kolegium zauważyło, że przyznanej kwoty dodatku mieszkaniowego nie wlicza się do dochodu tylko przy ubieganiu się o dodatek mieszkaniowy, natomiast przy ubieganiu się o świadczenia z pomocy społecznej, dodatek mieszkaniowy stanowi dochód.
W myśl art.38 ust.2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej zasiłek okresowy w przypadku osoby samotnie gospodarującej ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej, a dochodem tej osoby, przy czym zgodnie z art.147 ust.3 pkt 1 ustawy w 2006 r. minimalna wysokość tego zasiłku wynosi 35 % różnicy między kryterium dochodowym a dochodem. W przypadku J. C. kwota przyznanego świadczenia wynika z wyliczenia: [...] zł – [...] = [...], z tego 35 % = [...] zł.
J. C. zaskarżył powyższą decyzję do Sądu i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że "odwołanie" dotyczy także uzasadnienia, a w szczególności stwierdzenia, że trudna sytuacja materialno-bytowa spowodowana jest bezrobociem, a do dochodu zalicza się dodatek mieszkaniowy. Ponadto podniósł, że odwołuje się także od uzasadnienia decyzji wobec ustalenia w wywiadzie środowiskowym z dnia [...] r. fałszywej przyczyny znalezienia się w ubóstwie, a do chwili obecnej zastrzeżenia co do tego wywiadu nie zostały rozpatrzone przez organ I instancji. Zdaniem strony przyczyną utraty zatrudnienia przez stronę i rezygnacji z intratnej pracy była konieczność sprawowania długotrwałej opieki nad obłożnie chorą ciotką. Skarżący wymienia także wiele uwag pod adresem organu pomocy społecznej, a także podnosi, że wliczanie zasiłku okresowego do dochodu jest niezgodne z Ordynacją podatkową oraz ustawą o dodatkach mieszkaniowych (art. 3 ust.3).
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko wcześniej już przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Następnie, pełnomocnik procesowy skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] r. wyjaśnił, iż zaskarżone jest uzasadnienie obu decyzji i pozostawanie w bezczynności zarówno przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej jak i przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zakresie sprostowania uzasadnienia w części dotyczącej powodu pozostawania skarżącego w ubóstwie.
Mianowicie prawdziwą przyczyną ubóstwa skarżącego, jest brak możliwości podjęcia pracy z uwagi na fakt sprawowania stałej całodobowej opieki, przez okres [...] lat, nad obłożnie chorą osobą z rodziny skarżącego, nie zaś brak pracy - jak opisane jest w wywiadzie środowiskowym - z powodu wysokiego bezrobocia w regionie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a wniesiona skarga nie jest zasadna.
Zasady i tryb przyznawania świadczeń z pomocy społecznej określa ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r., Nr 64, poz. 593 ze zm.).
Pomoc społeczna w postaci zasiłku okresowego (art. 38 ust.1 ww. ustawy – "Zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego:
- 1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;
- 2) rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny.") udzielana jest w ramach uznania administracyjnego i uzależniona jest od sytuacji bytowej i materialnej osoby, której przyznawana jest taka pomoc oraz od możliwości finansowych organu pomocy społecznej.
W rozpatrywanej sprawie organ prawidłowo ustalił istnienie przesłanek do udzielenia pomocy społecznej skarżącemu takich jak bezrobocie i brak dochodu.
Organ II instancji uznał, że skarżący, który prowadzi samodzielnie gospodarstwo, z powodu bezrobocia (art. 7 pkt 4 ww. ustawy), ciężkiej sytuacji ekonomicznej, braku dochodu jest osobą uprawnioną do uzyskania świadczenia z pomocy społecznej.
Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca są rozstrzygnięciami korzystnymi dla strony, bowiem w całości uwzględniły żądanie skarżącego w zakresie przyznania zasiłku okresowego na potrzeby bytowe (wniosek z dnia [...] r.).
Ustosunkowując się do twierdzeń skarżącego zawartych w skardze i następnie pełnomocnika w kolejnym piśmie procesowym wyjaśnić trzeba, że dla oceny zasadności przyznania pomocy społecznej, jak również dla rozmiaru przyznanego zasiłku okresowego czy innego świadczenia z pomocy nie mają znaczenia przyczyny z powodu których wnioskujący stał się bezrobotnym, lecz istotny jest fakt, że skarżący spełnia ustawowe kryteria uprawniające do korzystania z pomocy społecznej. W tej sytuacji nierozpatrzenie wniosku strony o sprostowanie uzasadnienia decyzji jest uchybieniem nie mającym wpływu na wynik sprawy.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę oddalił.
W myśl art. 250 powołanej wyżej ustawy wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wniosek pełnomocnika w tym zakresie jest zasadny, bowiem koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości.
Jednakże Sąd nie uwzględnił kosztów z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, bowiem zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2006 r. Nr 225, poz. 1635) nie podlega opłacie skarbowej pełnomocnictwo złożone w sprawie świadczeń socjalnych oraz w sprawach załatwianych na podstawie przepisów o pomocy społecznej i przepisów o zatrudnieniu socjalnym. Sąd nie uznał także kosztów przesyłki kurierskiej (pismo procesowe z dnia [...] r.) za niezbędny wydatek, bowiem pełnomocnictwo udzielone zostało radcy prawnemu najdalej w dniu [...] r. (data przesłania do Sądu), istniała więc możliwość przesłania korespondencji w zwykłym trybie i nie zachodziła potrzeba korzystania z takiej formy doręczenia Sądowi pisma procesowego.