Uzasadnienie
Burmistrz Gminy, decyzją z dnia [...], na podstawie art. 104 i 107 Kpa, art. 59 ust.1, art. 61 ust.1, art. 64 ustawy z dnia 27 marca 2003r.
o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89, poz. 717 z 2003r.) ustalił na rzecz D. S. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie fermy [...] składającej się z:
- - budynku gospodarczego o wymiarach [...] m jednokondygnacyjnego z dachem dwuspadowym bez poddasza użytkowego, przeznaczonego dla potrzeb hodowli (chłodnie, magazyn i pomieszczenia socjalne),
- - [...] wiat o konstrukcji drewnianej zadaszonych o wymiarach [...] m z przeznaczeniem na hodowlę ([...] sztuk matek) (zgodnie ze szczegółowymi oznaczeniami inwestycji naniesionymi na załącznik mapowy) na terenie działek nr [...] położonych w [...].
Przedmiotową decyzję organ I instancji doręczył D. S., Nadleśnictwu, Agencji Nieruchomości Rolnych oraz H. i J. A. uznając te osoby i jednostki organizacyjne za strony prowadzonego postępowania administracyjnego.
Odwołanie do organu I instancji wniósł pełnomocnik W. B., radca prawny W. F., w którym zarzucił wydanej decyzji naruszenie przepisu art. 107 § 4 Kpa odstąpienie przez od uzasadnienia decyzji oraz obrazę przepisów postępowania art. 8 i 10 Kpa poprzez uniemożliwienie mu wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji. Skarżący podniósł, że przy rozpatrywaniu odwołania od pierwszej decyzji Burmistrza Gminy w tej sprawie, Samorządowe kolegium Odwoławcze umożliwiło mu zapoznawanie się z aktami postępowania, jak również doręczyło swoją decyzję z dnia [...].
Tym samym odwołujący wywodzi, że jest stroną postępowania o ustalenie na rzecz D. S. warunków zabudowy i ma prawo na zasadzie opisanej w art. 10 Kpa brać czynny udział w postępowaniu. Skoro zatem W. B. sprzeciwiał się ustaleniu warunków zabudowy dla rzeczonej inwestycji, zatem organ I instancji nie mógł odstąpić od uzasadnienia decyzji ustalającej warunki zabudowy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 28 Kpa umorzyło postępowanie odwoławcze wobec W. B..
Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że kontrola decyzji organu
I instancji w ramach postępowania odwoławczego uruchamiana jest na skutek odwołania wniesionego przez uprawnione podmioty. Zgodnie z art. 127 § 1 Kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji.
Treść powyższego przepisu wskazuje zatem, że osobami uprawnionymi do skutecznego wniesienia odwołania pozostają jedynie takie podmioty które są stronami w rozumieniu art. 28 Kpa. Z kolei w myśl tego przepisu stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przepis ten nie wyjaśnia bliżej pojęcia interesu prawnego. W myśl utrwalonego poglądu orzecznictwa sądowego oraz piśmiennictwa mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy tyle samo, co wskazać przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu.
W świetle powyższego zasadniczą przesłanką dla oceny istnienia przymiotu strony w tym postępowaniu pozostaje kwestia zakresu oddziaływania hodowli, w szczególności oddziaływania zapachowego, na nieruchomości sąsiednie. Natomiast uprawnienie do uczestnictwa w postępowaniu jako strona wynika z prawa własności określonej nieruchomości lub innego tytułu do gruntu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że W. B. nie figuruje w ewidencji gruntów gminy jako właściciel nieruchomości lub posiadający inny tytuł do gruntu, w związku z czym nie może wykazać się interesem prawnym do uczestnictwa jako strona w przedmiotowym postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Pełnomocnik odwołującego błędnie wywodzi, że sam fakt umożliwienia W. B. wglądu do akt postępowania na etapie rozpatrywania odwołania od pierwszej decyzji, jak również doręczenie decyzji organu odwoławczego nadał mu przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy.
Organ I instancji nie uznawał W. B. za stronę postępowania ani na etapie pierwszego rozstrzygania w sprawie, ani konsekwentnie przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło W. B. do czynności postępowania odwoławczego, jednakże nigdy nie analizowało jego pozycji w postępowaniu administracyjnym. Tym bardziej nie przesądziło, że jest on stroną postępowania.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył pełnomocnik W. B. adw. W. F., który wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuca naruszenie przepisów postępowania, a to art. 8, 9, 10 i 28 Kpa poprzez uznanie, że W. B. nie przysługuje w niniejszym postępowaniu status strony postępowania mimo, iż posiada on interes prawny, a nadto już w tym postępowaniu brał udział jako strona postępowania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej).
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego nie dostarczyła podstaw do uwzględnienia skargi.
Zdaniem Sądu stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyrażone w zaskarżonej decyzji, że W. B. nie jest stroną postępowania o ustalenie na rzecz D. S. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie fermy na terenie działek nr [...] położonych w [...] gminie jest trafne.
Interes prawny W. B. mógł wynikać z prawa własności lub innego tytułu prawnego do określonej nieruchomości, na którą to nieruchomość mogłaby oddziaływać planowana inwestycja.
Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że W. B. nie posiada tytułu prawnego do jakiejkolwiek nieruchomości położonej na terenie gminy.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd ustalił, iż żona skarżącego I. B. jest właścicielką nieruchomości położonych w [...] gmina [...]. I. B. nie złożyła odwołania od w/w decyzji Burmistrza Gminy, ani też nie udzieliła pełnomocnictwa skarżącemu do działania w jej imieniu.
Niezależnie od powyższych rozważań podnieść należy, że oddziaływanie planowanej inwestycji nie będzie wykraczać poza granice nieruchomości objętej decyzją organu
I instancji (raport oddziaływania na środowisko projektowanej budowy fermy na działkach nr [...] obrębu [...] gmina [...] sporządzony przez biegłego mgr inż. M. Z.).
W ocenie Sądu zgodzić się też trzeba ze stanowiskiem organu odwoławczego, że sam fakt doręczenia skarżącemu wcześniejszej decyzji tego organu, na który powołuje się obecnie pełnomocnik W. B. nie dowodzi uznania określonego podmiotu za stronę postępowania.
W związku z tym, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.