Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 lutego 2018 r. P. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania statusu osoby bezrobotnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie do art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie.
Zaskarżone przez P. M. postanowienie Starosty [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania zawierało pouczenie o możliwości jego zaskarżenia do Wojewody Z., z czego zresztą skarżący skorzystał. Z akt sprawy wynika bowiem, że Wojewoda Z. po rozpoznaniu zażalenia skarżącego, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchylił postanowienie Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...]
Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można złożyć skutecznie od postanowienia które jest ostateczne, czyli co do zasady od postanowienia organu drugiej instancji. Tymczasem przedmiotem niniejszej skargi skarżący uczynił postanowienie organu pierwszej instancji.
W świetle powyższego uznać należy, że skarga na postanowienie organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna. Dopiero na akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przewidzianego w postępowaniu administracyjnym przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego.
W tej sytuacji, skargę jako niedopuszczalną z innych przyczyn Sąd odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.