Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza T. z dnia [...] r. nr [...] w całości i przyznało A. T. od dnia 1 grudnia 2019 r. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad matką.
Odpis ww. decyzji został doręczony skarżącej w dniu 20 stycznia 2020 r. Zgodnie z zawartym w nim pouczeniem, stronie służyło prawo wniesienia do tutejszego Sądu skargi na ww. rozstrzygnięcie w terminie 30 dni od daty jego doręczenia. Termin do złożenia skargi na ww. rozstrzygnięcie upłynął zatem z dniem 19 lutego 2020 r. Tymczasem A. T., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na opisaną wyżej decyzję w dniu 20 lutego 2020 r., nie wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczone stronie skarżącej w dniu 20 stycznia 2020 r., co jednoznacznie wynika z urzędowego poświadczenia przedłożenia załączonego do akt administracyjnych sprawy. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał dla strony skarżącej z dniem 19 lutego 2020 r. (środa). Tymczasem skarga na przedmiotową decyzję została nadana w placówce pocztowej w dniu 20 lutego 2020 r., a zatem jeden dzień po upływie ustawowego terminu.
Mając powyższe na uwadze, należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.