Uzasadnienie
K.Z. pismem z dnia [...] r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę "na decyzję organu I instancji orzekającą wymeldowanie z pobytu stałego z lokalu położonego w [...]". Wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] r. do wskazania daty i numeru skarżonego aktu, pod rygorem odrzucenia skargi, K.Z. w piśmie z dnia [...] r. wyjaśniła, że skarga dotyczy decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. orzekającej o jej wymeldowaniu wraz z synem B.L..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określanej dalej skrótem "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Powyższe oznacza, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, a więc takie od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem zaskarżenia nie może być również ostateczna decyzja organu I instancji od której strona nie złożyła w ustawowym terminie odwołania.
W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi stała się decyzja Prezydenta Miasta[...] z dnia [...] orzekająca o wymeldowaniu K.Z. i B.L. z pobytu stałego z lokalu położonego w [...]. Od decyzji tej stronom przysługiwało prawo wniesienia odwołania. K.Z. złożyła takowe odwołanie do Wojewody, który jednak postanowieniem z dnia [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.
W takim stanie rzeczy należy stwierdzić, że skarżącej nie przysługiwało prawo do zaskarżenia do Sądu decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. lecz co najwyżej w/w postanowienia Wojewody z dnia [...] r.
Skoro K.Z. złożyła skargę na decyzję organu I instancji, tj. bez skutecznego wyczerpania trybu określonego przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 129), to skargę z dnia [...] r. jako niedopuszczalną należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
UZASADNIENIE
K.Z. pismem z dnia [...] r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę "na decyzję organu I instancji orzekającą wymeldowanie z pobytu stałego z lokalu położonego w [...]". Wraz ze skargą złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...]r. do wskazania daty i numeru skarżonego aktu, pod rygorem odrzucenia skargi, K,Z. w piśmie z dnia [...] r. wyjaśniła, że skarga dotyczy decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. orzekającej o jej wymeldowaniu wraz z synem B.L..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określanej dalej skrótem "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Powyższe oznacza, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, a więc takie od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem zaskarżenia nie może być również ostateczna decyzja organu I instancji od której strona nie złożyła w ustawowym terminie odwołania.
W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi stała się decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] orzekająca o wymeldowaniu K.Z. oraz B.L. z pobytu stałego z lokalu położonego w [...]. Od decyzji tej stronom przysługiwało prawo wniesienia odwołania. K.Z. złożyła takowe odwołanie do Wojewody , który jednak postanowieniem z dnia [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.
W takim stanie rzeczy należy stwierdzić, że skarżącej nie przysługiwało prawo do zaskarżenia do Sądu decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]r. lecz co najwyżej w/w postanowienia Wojewody z dnia [...]r.
W myśl art. 247 p.p.s.a.. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, w związku z czym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowił odmówić przyznania prawa pomocy.