Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] po rozpatrzeniu zażalenia W.S. na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...], negatywnie opiniującego wstępny projekt podziału działki nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w obrębie ewidencyjnym [...] – utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Na powyższe postanowienie Kolegium W.S. pismem z dnia [...] r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Na rozprawie w dniu 8 maja 2013 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę, bowiem nie jest już zainteresowany podziałem działki na trzy części i uzyskał wstępne zapewnienie od Wójta Gminy, że będzie mógł podzielić działkę na dwie części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 tej ustawy, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie W.S. na rozprawie w dniu 8 maja 2013 r. cofnął skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a dokonana przez skarżącego czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące.
Uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne należało zatem umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.