Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 t. j.) dalej: "k.p.a.", Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez G. S. (dalej określanego także jako: "strona" lub skarżący") odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., nr [...] orzekającej o odmowie wydania prawa jazdy kategorii AB.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, iż doręczenie ww. decyzji nastąpiło na adres N. B. osoby upoważnionej do odbioru m. in. prawa jazdy (upoważnienie z dnia 12 grudnia 2017 r.- k. 1 akt organu I instancji). Zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.
W decyzji strona została pouczona o sposobie i terminie wniesienia odwołania.
Na podstawie przedłożonych dokumentów SKO uznało, iż decyzja Prezydenta Miasta S. została doręczona stronie w dniu 4 września 2018 r., a zatem zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a. początkiem biegu 14-dniowego terminu do złożenia odwołania był dzień następny, tj. 5 września 2018 r., zaś jego koniec przypadł na dzień 18 września 2018 r. (wtorek).
Dalej organ wskazał, iż stosownie do treści art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Początkiem przepisanego terminu jest dzień następny po dniu, w którym stronie doręczono zaskarżoną decyzję, a jego upływ następuje z upływem ostatniego dnia wyznaczonego terminu (art. 57 § 1 k.p.a.).
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, prawo jazdy jest wydawane przez starostę, w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek osoby zainteresowanej, za opłatą oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. W ocenie organu, upoważnienie do odbioru prawa jazdy w kontekście powołanego przepisu jest jednoznaczne z upoważnieniem do odbioru decyzji w sprawie wydania prawa jazdy, której niekwestionowaną konsekwencją jest czynność materialno-techniczna wydania dokumentu prawa jazdy.
W toku postępowania o wydanie prawa jazdy zainicjowanego przez
G. S. wnioskiem złożonym dnia 6 grudnia 2017 r., po złożeniu przez niego upoważnienia z dnia 12 grudnia 2017 r., wszelka korespondencja kierowana była na adres osoby upoważnionej, tj. N. B. (zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie z dnia 12 lipca 2018 r. - k. 32 akt; zawiadomienie o zakończeniu postępowania administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2018 r.- k. 51 akt).
Odwołujący nie kwestionował przyjętego przez organ I instancji sposobu doręczenia przesyłek.
Zdaniem organu odwoławczego, w zaistniałych okolicznościach nie ma podstaw do uznania za uprawnione zaprezentowane w odwołaniu stanowiska pełnomocnika strony, iż datą odbioru zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta S. jest data jej odbioru przez ustanowionego w dniu 9 października 2018 r., (po zakończeniu postępowania przed organem I instancji), pełnomocnika w osobie adwokata J. M.. tj.17 października 2018 r.
Przyjmując zatem, iż termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg w dniu 5 września 2018 r. i upłynął w dniu 18 września 2018 r., odwołanie G. S. złożone przez adwokata J. M. w dniu 21 października 2018 r. uznać należało za spóźnione.
W zaistniałej sytuacji, koniecznym stało się wydanie w oparciu o art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez G. S., działającego przez pełnomocnika adw. J. M., skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który ww. postanowieniu zarzucił:
1/ błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że:
- - N. B. była upoważniona przez skarżącego do odbioru decyzji z dnia [...]., kiedy z upoważnienia z dnia 12 grudnia 2017r. wynika, że ww. osoba upoważniona była do ściśle określonych czynności, w zakresie których nie mieścił się odbiór ww. decyzji,
- - doręczenie ww. decyzji nastąpiło w dniu 5 września 2018 r., a termin do złożenia odwołania od tej decyzji upłynął w dniu 18 września 2018 r.,
- - nastąpiło uchybienie terminu do złożenia odwołania, 2/ naruszenie przepisów:
- - art. 80 k.p.a. poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności ww. upoważnienia udzielonego przez skarżącego N. B., prowadzącą do nieuprawnionego twierdzenia, że ww. osoba była upoważniona m.in. do odbioru decyzji, oraz że decyzja ta doręczona została w dniu 5 września 2018 r., termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 18 września 2018 r., a odwołanie złożone zostało z uchybieniem terminu przewidzianego na tę czynność,
- - art. 40 § 2 k.p.a.- na skutek doręczenia pism w sprawie osobie nieuprawnionej,tj. N. B.,
- - art. 134 k.p.a. w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. poprzez jego bezzasadne zastosowanie tj. w sytuacji kiedy ww. decyzja nie została doręczone skarżącemu w dniu 05.09.2018r., a zatem w tej dacie nie rozpoczął biegu termin do złożenie odwołania od tej decyzji.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wywiódł, iż skarżący upoważnił N. B. do złożenia określonych dokumentów w wiadomej sprawie i odbioru prawa jazdy, tj. dokumentu potwierdzającego te uprawnienia, co wprost wynika z upoważnienia z dnia 12.12.2017r.
Z dokumentu tego wynika więc, że N. B. nie była umocowana do dokonywania innych czynności, w tym odbierania korespondencji prowadzonej przez organ ze skarżącym, a w szczególności decyzji z dnia [...].
W tej sytuacji doręczanie w toku postępowania wskazanych przez organ II instancji dokumentów N. B. nie konwalidowało popełnionych błędów, albowiem doręczanie następowało do rąk osoby nieuprawnionej.
W aktach sprawy nie ma żadnego dowodu na to, że strona wiedziała o kierowanej do niej korespondencji i godziła się na to, aby była ona doręczana ww. osobie. Nie może więc być mowy o tym, że odwołujący się nie kwestionował tak przyjętego przez organ sposobu doręczania przesyłek.
Powyższe twierdzenia organu pozostają bez jakiegokolwiek znaczenia, albowiem to treść pełnomocnictwa decyduje o zakresie upoważnienia. Pełnomocnik oświadczył też, że skarżący nie miał żadnej wiedzy o przebiegu postępowania.
Zdaniem pełnomocnika – "W tym stanie rzeczy nie może budzić wątpliwości, że organu I instancji kierował korespondencję w sprawie do osoby nieuprawnionej, w tym także wiadomą decyzję, a zatem w dniu 5 września nie rozpoczął biegu termin 14 dni do złożenia odwołania od wiadomej decyzji i nie upłynął on w dniu 18 września 2018 r. W tej sytuacji odwołanie od decyzji złożone została z zachowaniem " terminu ".
W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że organ II instancji wydając zaskarżone postanowienie nie tylko popełnił błąd w ustaleniach faktycznych, ale naruszył obowiązujące Przepisy prawa".
Podnosząc powyższe skarżący wniósł o:
- - uchylenie w całości skarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia,
- - zasądzenie na rzecz skarżącego od strony przeciwnej zwrotu poniesionych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych i opłaty od pełnomocnictwa.
Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna. W sprawie niniejszej sporna jest kwestia, czy doręczenie decyzji o odmowie wydania skarżącemu prawa jazdy N. B., co nastąpiło w dniu 4 września 2018 r. można uznać za prawnie skuteczne, co determinuje ocenę, czy odwołanie od tej decyzji zostało wniesione w terminie.
Z akt postępowania wynika, iż w niniejszej sprawie skarżący złożył organowi, prowadzącemu z jego wniosku postępowanie o wydanie prawa jazdy, pismo z dnia 12 grudnia 2017 r. zatytułowane "Upoważnienie", w którym upoważnia p. N. B. wskazując jej adres i nr dowodu osobistego, do złożenia niezbędnych dokumentów i do odbioru numeru Profilu Kandydata na Kierowcę oraz prawa jazdy. Wraz z tym upoważnieniem skarżący złożył dokument zatytułowany "Oświadczenie osoby nie zameldowanej w S. na pobyt stały", wskazując swój adres zamieszkania w S. przy ul. [...].
Z akt wynika też, że skarżący jest obywatelem [...], gdzie na stałe zamieszkuje. Adresu zamieszkania w [...] nie wskazał, jak też nie wskazał żadnej innej osoby upoważnionej do odbioru korespondencji, w tym decyzji, która winna być wydana po przeprowadzeniu postępowania, ani żadnego innego adresu na który korespondencja, w tym decyzja, winna być doręczana.
Organ korespondencję dotyczącą postępowania wysyłał zatem na adres osoby upoważnionej, gdzie była odbierana, choć nie były to dokumenty, o których mowa w upoważnieniu. Osoba ta, ani skarżący, nie zakwestionowali tych doręczeń.
W tej sytuacji doręczenie przez organ, wydanej w wyniku prowadzonego postępowania w sprawie wydania skarżącemu prawa jazdy, decyzji o odmowie jego wydania osobie upoważnionej przez niego "do odbioru (...) prawa jazdy", uznać należy za prawnie skuteczne w rozumieniu art. 40 § 1 k.p.a. Wprawdzie organ odwoławczy niezasadnie powołał się w tym zakresie na art. 40 § 2 k.p.a., który mówi o pełnomocniku, a upoważnienia do odbioru korespondencji czy określonych dokumentów nie można uznać za pełnomocnictwo w rozumieniu art. 33 k.p.a., jednakże nie ma to wpływu na to ocenę prawną skuteczności przedmiotowego doręczenia. Osoba upoważniona jest w tym wypadku przedstawicielem strony, o którym mowa w § 1 art. 40 k.p.a., zatem organ prawidłowo doręczył decyzję przedstawicielowi, skoro skarżący nie wskazał innego adresu dla doręczeń.
W ocenie Sądu, należy zgodzić się ze stanowiskiem SKO, iż upoważnienie do odbioru prawa jazdy, które miałoby być wydane w wyniku przeprowadzonego postępowania, stanowi też upoważnienie do odbioru decyzji o odmowie wydania prawa jazdy, wydanej w wyniku tego postępowania.
Zauważyć też należy, iż okoliczności wskazywane w niniejszej skardze mogłyby ewentualnie stanowić argumentację dla wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi od wydanej decyzji odmawiającej wydania prawa jazdy, a nie do uznania skarżonego postanowienia za nieodpowiadające prawu, tj. treści art. 134 k.p.a.
W tym stanie rzeczy uznać należało, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, tj. treści art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. wobec czego wniesiona skarga, zgodnie z dyspozycją art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), podlega oddaleniu.