Uzasadnienie
Wojewoda, decyzją z dnia [...] r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości.
Powyższą decyzję doręczono skarżącym - K. W. i K. W. w dniu 5 grudnia 2018 r. (k.50 i 51 akt sprawy), z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem Wojewody, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Na ww. decyzję K. W. i K. W. w dniu 9 lutego 2019 r. (data nadania) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącym w dniu 5 grudnia 2018 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 4 stycznia 2019 r.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nadali skargę do sądu w dniu 9 lutego 2019 r., co oznacza, że skarżący bezspornie uchybili ustawowemu trzydziestodniowemu terminowi do skutecznego wniesienia skargi.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak na wstępie.