Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] nr [...] zobowiązującą R. K. i M. J. do wywiezienia nadmiaru ziemi z działek nr [...] i [...] w S., zniwelowania terenu, wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom związanym z odprowadzeniem wód deszczowych w zakreślonym terminie, i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Odpis ww. decyzji został doręczony pełnomocnikowi K. C. w dniu 2 marca 2020 r. Zgodnie z zawartym w nim pouczeniem, stronie służyło prawo wniesienia do tutejszego Sądu sprzeciwu od ww. decyzji w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Termin do złożenia sprzeciwu od ww. decyzji upłynął zatem z dniem 16 marca 2020 r. (poniedziałek). Tymczasem K. C. wniósł sprzeciw od opisanej wyżej decyzji w dniu 17 marca 2020 r., nie wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji".
Zgodnie natomiast z art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji.
W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona pełnomocnikowi wnoszącemu sprzeciw w dniu 2 marca 2020 r. Zatem ostatnim dniem, w którym K. C. powinien był wnieść sprzeciw był dzień 16 czerwca 2020 r. Tymczasem sprzeciw od przedmiotowej decyzji został nadany w placówce pocztowej w dniu 17 marca 2020 r., a zatem jeden dzień po upływie ustawowego terminu.
Wyjaśnić przy tym należy, że w rozpoznawanej sprawie nie znajduje zastosowania ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm. – dalej "ustawa o COVID-19"). Zgodnie z art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o COVID-19 (w brzmieniu na dzień czynności) w okresie stanu zagrożenia epidemiologicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowania sądowych, w tym sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Co prawda, zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. ogłoszono na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.), jednakże z art. 15zzs ust. 2 w zw. z art. 14a ust. 5 ustawy o COVID wynikało, że wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenia biegu terminów nie dotyczy terminów w sprawach pilnych, a więc w takich, w przypadku których ustawa określa termin ich rozpatrzenia przez sąd.
Do takich spraw zalicza się rozpoznanie przez sąd administracyjny sprzeciwu od decyzji wydanej przez organ w trybie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż w myśl art. 64d § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprzeciw na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 64c § 1 i art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.