Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 3 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 277/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
Sędzia NSA Elżbieta Makowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 3 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. W. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy S. R.
Sprawa
w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego postanawia odmówić przyznania radcy prawnemu J. W. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 23 września 2009 r. oddalił skargę S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie zasiłku rodzinnego.

Postanowieniem z dnia 9 listopada 2009 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych radca prawny J. W. przesłał do akt sprawy pełnomocnictwo z dnia [...]r. (przyjęte przez pełnomocnika w dniu [...]r.) upoważniające do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie.

W dniu [...]r. /data stempla pocztowego/, wpłynął do Sądu wniosek radcy prawnego J. W., opatrzony datą [...]r., "o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych" Do wniosku pełnomocnik dołączył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 września 2009r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 w/w ustawy, o przyznaniu wynagrodzenia radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

W myśl § 16 tego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Z cytowanego przepisu wynika jednoznacznie, że oświadczenie o nieopłaceniu kosztów zastępstwa procesowego jest niezbędnym elementem wniosku, stanowiącym podstawę stwierdzenia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona.

Przyjęcie, że wystarczające jest samo sformułowanie żądania przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej jest mylne, gdyż prowadziłoby to do niedopuszczalnego utożsamiania treści żądania z oświadczeniem (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt II FZ 625/05, niepubl.).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że "brak złożenia oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 - 48 P.p.s.a.", zatem niezłożenie tego oświadczenia skutkuje oddaleniem wniosku jako nieuzasadnionego (vide: postanowienie NSA dnia 23 marca 2009 r. sygn. II FZ 90/09, dostępne w internecie pod adresem: www.orzeczenia.nsa. gov.pl).

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wyznaczony na zasadzie prawa pomocy radca prawny J. W. w piśmie z dnia [...]r. wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, nie zawarł oświadczenia, o którym mowa w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250, a także art. 160 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 16 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w postanowieniu.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 9 listopada 2009 r., dokument z 23 września 2009 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.