Uzasadnienie
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).
W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzję z dnia 7 maja 2002 r. wydał organ I instancji –Burmistrz Miasta a zatem organem właściwym do rozpoznania odwołania – stosownie do pouczenia zawartego w tejże decyzji, był organ wyższego stopnia w tym przypadku Wojewoda.
Skarżąca zaś pismem z dnia [...]r. rozszerzyła zarzuty skargi, wniesionej w dniu [...]r. na rozstrzygnięcie kasacyjne Wojewody z dnia [...]r. uchylające do ponownego rozpatrzenia decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...]r. Podniosła również, że postąpiła zgodnie z pouczeniem Wojewody.
Od decyzji organu I instancji tj. Burmistrza Miasta z dnia [...] r. która zapadła po ponownym rozpoznaniu sprawy, służy odwołanie do Wojewody i takie też pouczenie zawiera decyzja Burmistrza z [...]r.
W tej sytuacji należy uznać, iż skarga została wniesiona bez wyczerpania środka odwoławczego i dlatego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.