Uzasadnienie
Wojewoda zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji zatwierdzającą projekt budowalny i udzielającą [...] S.A. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr [...], przy ul. [...], w S..
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. decyzję wniósł S. F., właściciel działki nr [...], będący stroną postępowania administracyjnego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadnił obawą, że realizacja inwestycji może spowodować nieodwracalne szkody dla zdrowia i życia ludzkiego. W ocenie skarżącego, w projekcie budowlanym brak jest określenia maksymalnych pochyleń, uwzględnienia zjawiska odbić, a kwalifikacja przedsięwzięcia została przeprowadzona dla pojedynczego elementu, co jest niedopuszczalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności.
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przytoczył takich okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej zgodnie z którym realizacja inwestycji może spowodować nieodwracalne skutki dla zdrowia i życia ludzkiego, nie było wystarczające do uwzględnienia wniosku.
Realizacja, na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę, zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę sąd nie ocenia jednak prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to, czy jej wykonanie - jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem - może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom strony skarżącej. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków.
Przedmiotem skargi jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr [...] w obrębie [...] w S.. Skarżący jest właścicielem działki nr [...] na której zamierza rozpocząć budowę domu, jak wyjaśnił w piśmie z dnia [...] r., znajdującym się w aktach administracyjnych. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wnioskodawca nie przytoczył takich okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania tej decyzji. Także z okoliczności sprawy nie wynika, aby udzielenie ochrony tymczasowej było konieczne.
Z tego względu na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.