Uzasadnienie
Pismem nadanym w dniu 6 marca 2023 r. S. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2023 r. wydane na podstawie art. 123 w związku z art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm. – "k.p.a.") w przedmiocie uznania za nieuzasadnione ponaglenia skarżącego. Jak wynika z treści skargi, ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie zostało złożone w sprawie wszczętej z wniosku strony o przyznanie dodatku węglowego, w związku z zarzutem przewlekłości i bezczynności organu I instancji w rozpoznaniu ww. wniosku skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje
Skarga jest niedopuszczalna, albowiem postanowienie o uznaniu ponaglenia za nieuzasadnione nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej p.p.s.a.)., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje (między innymi) orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Przedmiotem skargi w sprawie jest postanowienie wydane przez organ wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 6 k.p.a., w wyniku rozpatrzenia ponaglenia strony wniesionego w sprawie prowadzonej przez Prezydenta Miasta S. w przedmiocie dodatku węglowego.
Należy w tym miejscu podkreślić, że wniesione ponaglenie jest w istocie podaniem (żądaniem) o rozpatrzenie sprawy bezczynności organu lub sprawy przewlekłości postępowania przez właściwy organ administracji publicznej. Postanowienie wydawane w następstwie rozpatrzenia ponaglenia ma w związku z tym charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie głównej (tu w sprawie dodatku węglowego) i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Postanowienie to jest ostateczne i nie może być zaskarżone zażaleniem (art. 141 § 1 w zw. z art. 37 k.p.a.), o czym prawidłowo pouczono skarżącego. Postanowienie to nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie należy do postanowień (ani rozstrzygnięć) wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a., ani do żadnej innej kategorii aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienia: WSA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1879/17; WSA w Krakowie z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1425/17 dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych przyczyn, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł na wstępie.