Uzasadnienie
B. M., pismem z dnia 4 października 2020 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie przyznania jej przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych świadczenia pieniężnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 3 marca 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 2436/20, stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy i przekazał skargę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.
W piśmie procesowym z dnia 14 marca 2021 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie, wobec cofnięcia skargi, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć.