Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia (...(, po rozpatrzeniu zażalenia I. S. na postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia (...(, w sprawie uznania za nieuzasadnione zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr (...(- utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Na powyższe postanowienie I. S. w dniu 12 marca 2008 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 9 lipca 2008 r. skarżąca poparła swoją skargę, a ponadto wniosła o pomniejszenie egzekwowanego obowiązku o kwotę stanowiącą równowartość dwunastu zawiadomień o nieopłaconym postoju w strefie płatnego parkowania, wystawionych w okresie od (...(do (...(i od (...(do (...(na podstawie uchwał Rady Miasta S. z (...(i (...(, tj. tych samych uchwał, których nieważność stwierdził nieprawomocnymi wyrokami z (...(Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. Po zamknięciu rozprawy Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia i wyznaczył go na dzień 23 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 133 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy sąd wydaje wyrok. Jednakże zgodnie z treścią § 2 i § 3 tegoż artykułu, jeżeli po zamknięciu rozprawy ujawnią się nowe istotne okoliczności, sąd może zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo.
Z kolei na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające zarówno otwarcie na nowo zamkniętej rozprawy, jak i fakultatywne zawieszenie postępowania sądowego z urzędu.
Z akt sprawy wynika bezspornie, że wierzyciel wystawiając tytuł wykonawczy o nr (...(, wskazał jako podstawę prawną dochodzonych należności ustawę z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.), zarządzenie Nr 137/2000 Prezydenta Miasta S. z dnia 30 maja 2000 r. oraz uchwały Rady Miasta S.: (...(.
Po zamknięciu rozprawy Sąd powziął zaś wiadomość, że wyroki zapadłe w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w S. w dniu (...(w sprawach o sygn. akt (...(i (...(, którymi stwierdzono nieważność dwóch uchwał Rady Miasta S., tj. (...(, w przedmiocie opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w S. oraz sposobu ich pobierania, nadal nie posiadają przymiotu prawomocności.
Niewątpliwie zatem rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy zależy od prawomocnego zakończenia postępowania w powyżej wskazanych sprawach.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 133 § 2 i art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak na wstępie.