Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. E. K.-V. w imieniu własnym oraz powołując się na udzielone jej pełnomocnictwo jako pełnomocnik B. K. wniosła skargę na powołaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...].
Powyższa decyzja została doręczona przez organ pełnomocnikowi B. K. w postępowaniu administracyjnym adw. P. K. w dniu [...] r.
Adw. P. K. w dniu [...] r. w imieniu B. K. wniósł skargę na w/w decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt [...] powyższą skargę odrzucił na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) z powodu niewłaściwego uiszczenia wpisu stałego.
E. K.-V. nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym. Swój tytuł do wniesienia skargi uzasadnia tym, iż uważa się za stronę postępowania "jako przyszła spadkobierczyni B. K. i mieszkanka budynku [...]", którego dotyczy postępowanie. Ponadto wskazała, iż jej "włączenie się do sprawy wynika również z (...) obowiązku jako inżyniera budownictwa i świadka samowolnych, niefachowych robót".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków prawnych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 4 i 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli (m.in.) sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona oraz jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie skarga B. K. została już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia [...] r. odrzucającym skargę. Ponowne wniesienie skargi przez tę samą osobę w tej samej sprawie jest niedopuszczalne.
Natomiast E. K.-V. nie jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi. Nie była ona stroną postępowania i nie wykazała swego interesu prawnego we wniesieniu skargi na przedmiotową decyzję. Interes prawny, o którym wyżej mowa, musi wynikać z określonego przepisu prawa oraz musi być rzeczywisty i istniejący w dacie składania skargi. Skarżąca nie ma tytułu prawnego do nieruchomości, której dotyczyła skarżona decyzja. Powoływanie się na to, iż wnosząca skargę jest "przyszłą spadkobierczynią B. K." uznać należy za całkowicie nietrafne i wobec tego za bezskuteczne w zakresie wykazania interesu prawnego.
Niezależnie od powyższego 30-dniowy termin do wniesienia skargi biegł od dnia doręczenia skarżonej decyzji adw. P. K., tj. od dnia [...] r., zatem upłynął dnia [...] r. E. K.-V. swą skargę złożyła w Konsulacie RP w [...] w dniu [...] r., zatem po upływie ww. terminu, co również stanowi podstawę jej odrzucenia w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.