Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 27 marca 2013 r. oddalił skargę T.G. na postanowienie Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zwrotu pisma.
Postanowieniem z dnia 3 lipca 2013 r. Sąd ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu.
Wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego adwokat M.B.w piśmie z dnia 10 września 2013 r. wyraziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wydanego w tej sprawie i jednocześnie wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Wniosek o wynagrodzenie z tytułu udzielonej skarżącemu przez adwokata M.B. pomocy prawnej jest zasadny, albowiem koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani w części.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego wyżej rozporządzenia, przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 180 (sto osiemdziesiąt) złotych - za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w tej sprawie
- - równej 75 % stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosi 240 złotych. Koszty te zostały powiększone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą za tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.