Uzasadnienie
J. C. skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] odmawiające wyłączenia członków kolegium od udziału w postępowaniu z wniosku J. C. o ustalenie, że aktualizacja z dniem [...] r. opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] w [...] przy ul. [...] jest nieuzasadniona w wysokości zaproponowanej w wypowiedzeniu Burmistrza z dnia [...] r., nr [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na powyższą skargę wniosło o jej odrzucenie wskazując, że aktualizacja opłaty za użytkowanie wieczyste nie podlega kognicji sądów administracyjnych, za wyjątkiem tzw. rozstrzygnięć ubocznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiot postępowania przed sądami administracyjnymi regulowany jest m.in. przez art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwaną dalej "P.p.s.a.", obejmuje on decyzje, postanowienia wydawane w postępowaniu jurysdykcyjnym, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, inne niż decyzje lub postanowienia akty lub czynności dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, i terenowych organów administracji rządowej, inny akty organów jednostek samorządu i ich związków, podejmowane w sprawa z zakresu administracji publicznej, a także akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -4a P.p.s.a.
W przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanym w postępowaniu ubocznym o odmowie wyłączenia członków kolegium od rozpoznania sprawy, która dotyczy sporu w sprawie wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu.
Stosownie do art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651 ze zm.) użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. Zgodnie z art. 80 ustawy o gospodarce nieruchomościami od orzeczenia kolegium organ lub użytkownik wieczysty może wnieść sprzeciw do sądu powszechnego.
Z powyższej regulacji wynika bezspornie, że kwestię prawidłowości rozstrzygnięcia w sprawie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, rozstrzyga sąd powszechny.
Jednakże należy także zwrócić uwagę na przepis z art. 79 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z którego wynika, że do postępowania przed kolegium stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 zwanej dalej: "K.p.a.") o wyłączeniu pracownika oraz organu, o załatwianiu spraw, doręczeniach, wezwaniach, terminach i postępowaniu, z wyjątkiem przepisów dotyczących odwołań i zażaleń. Do postępowania, o którym mowa wyżej, stosuje się również przepisy o opłatach i kosztach. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych na niektóre rozstrzygnięcia kolegium wydane w sprawach rodzajowo wymienionych w powołanym przepisie, dotyczących postępowań incydentalnych, wpadkowych (ubocznych), dopuszczalna jest kontrola sądowoadministracyjna (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2007 r. sygn. akt I OSK 1141/06, opubl.
Lex nr 299413, z dnia 17 maja 2010 r. sygn. akt I OSK 1008/09, opubl. Lex nr 594826, z dnia 12 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 876/07, opubl. Lex nr 413615, wyrok NSA z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1295/10, opubl. w Lex nr 920718).
Wprawdzie do kategorii spraw regulowanych art. 79 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami zaliczono wyłączenie pracownika organu, to powyższą kwestię należy odczytywać mając na uwadze art. 141 § 1 K.p.a. stanowiący, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.
Stosownie do art. 142 K.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Do tego rodzaju postanowień zalicza się zaskarżone przez J.C. postanowienie o odmowie wyłączenia członków kolegium. Od postanowień wydanych na podstawie art. 24 i 25 K.p.a., a zatem dotyczących wyłączenia pracownika oraz organu administracyjnego, K.p.a. nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia, a w konsekwencji niedopuszczalne jest także wniesienie na nie skargi do sądu. Postanowienie o odmowie wyłączenia organu bądź pracownika od rozstrzygania czy też podejmowania czynności w sprawie z chwilą jego wydania jest związku z tym ostateczne. (patrz postanowienie NSA z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1911/12, opubl. w Lex nr 1270190).
Nie oznacza to jednak, że strona jest całkowicie pozbawiona możliwości kwestionowania przedmiotowego postanowienia, jednakże czynić to powinna w drodze sprzeciwu od orzeczenia Kolegium rozstrzygającego co do istoty sprawę wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona (art. 80 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami).
Reasumując Sąd stwierdził brak drogi sądowoadministracyjnej na postanowienie zaskarżone przez J. C. o odmowie wyłączenia członków samorządowego kolegium odwoławczego, co w świetle art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., czyni wniesioną skargę niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem.
Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił orzec, jak na wstępie.