Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J.N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie doprowadzenia do stanu poprzedniego obiektu budowlanego. W pkt. II wyroku Sąd przyznał od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego T.S. kwotę [...]zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w I instancji.
W dniu 2 października 2013 r. pełnomocnik J.N. wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrokiem z dnia 8 lipca 2015 r. sygn. akt II OSK 2971/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wyroku wyjaśnił, że należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną z urzędu (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.).
W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej (w niniejszej sprawie) w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit c na kwotę 240 zł, czyli wynosi 120 zł.
Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie - w kwocie [...] złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT.
Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b wyżej wskazanego rozporządzenia.